Najbardziej znane są dwa przypadki – 62-letniego Japończyka Issei Sagawy i 50-letniego Niemca Armina Meiwesa. Sagawa w 1981 roku zamordował i zjadł w Paryżu swoją przyjaciółkę, holenderską studentkę Sorbony Renee Hartevelt. Po aresztowaniu i osadzeniu w szpitalu psychiatrycznym rozpoczął pisanie książki na temat kanibalizmu, korespondował też z japońskimi pisarzami i intelektualistami. W 1984 r. wpływowy ojciec Sagawy załatwił ekstradycję syna do Japonii, gdzie w 1986 roku kanibal został wypuszczony na wolność.

 
Od tej pory stał się gwiazdą mediów. Udzielił setek wywiadów, pisał powieści i felietony dla tabloidów, a także porady dla czasopism kulinarnych. Malowane przez niego obrazy, przedstawiające ciała kobiet, cieszą się wciąż wielką popularnością. Sagawa grał w filmach pornograficznych i napisał kilka powieści, które sprzedały się w setkach tysięcy egzemplarzy. Japoński dramatopisarz Juro Kara poświęcił mu książkę („Listy od Sagawy”), piosenki o kanibalu nagrały zespoły The Stranglers („La Folie”) i Rolling Stones („Too Much Blood”). Mieszkający w Rottenburgu Armin Meiwes, informatyk, zamordował i zjadł w 2001 roku poznanego przez internet inżyniera z Berlina. Mężczyzna zgodził się na zabójstwo i przed śmiercią wspólnie z mordercą zjadł usmażonego własnego penisa. W 2006 r. Meiwes został skazany na dożywocie. Na podstawie jego zbrodni powstała książka („Cannibal” Loisa Jonesa) i kilka filmów („Twoje serce w moim mózgu”, „Kanibal z Rottenburga”, odcinek serialu telewizyjnego „The IT Crowd”).