Foto Shutterstock Kiedy naciskamy przycisk aerozolu, otwiera się zaworek rurki rozpylającej i otwór u wylotu dyszy. Ciśnienie gazu w pojemniku wypycha jej płynną zawartość przez rurkę i dyszę na zewnątrz.

W 1941 roku pierwszy aerozol – środek owadobójczy – został wylansowany w celu ochrony wojsk amerykańskich przez komarami. Już na początku lat 50., ten produkt podbił cały świat. Jednak w latach 80. został postawiony w stan oskarżenia z powodu freonów – najczęściej wykorzystywanych w pojemnikach z aerozolem gazach napędowych, niszczących, jak się okazało, warstwę ozonu. Od 1991 roku w Polsce obowiązuje zakaz stosowania freonów. Oznacza to zwycięstwo dla środowiska, ale nie dla konsumenta, ponieważ obojętny freon został zastąpiony palnymi gazami jak propan lub butan. Producenci uspokajają jednak, że wybuch może spowodować jedynie umieszczenie pojemnika zbyt blisko źródła ciepła.

Jednak freonu nie dało się zastąpić we wszystkich aerozolach. Ponieważ jest on gazem obojętnym i nietoksycznym nadal jest stosowany w dyspenserach lekarstw do inhalacji. Aerozol jest bowiem idealnym sposobem podawania medykamentów na astmę, alergie wziewne czy mukowiscydozę. Z badań przeprowadzonych w USA wynika, że obecnie freon jest stosowany jedynie w 2% wszystkich aerozoli w puszkach i są to właśnie leki.

1. Gaz napędowy pod ciśnieniem w stanie lotnym
2. Płyn
3. Kropelki płynu + gaz pod ciśnieniem
4. Wydalanie sprężonego płynu przez zawór boczny
5. Wąskie gardło, które rozpyla ciecz
6. Gaz pod ciśnieniem
7. Sprężyna
8. Korpus zaworu
9. Rurka doprowadzająca płyn

Możesz dodać ten artykuł do listy swoich ulubionych artykułów.