Latem 1954 r. w parku Robbers Cave (Jaskinia Zbójców) w stanie Oklahoma amerykański psycholog Muzafer Sherif przeprowadził jeden z najsłynniejszych eksperymentów psychologii społecznej. Dwunastoletnich skautów podzielono na dwie 11-osobowe grupy, osobno przewieziono ich do Jaskini Zbójców i na kilka dni pozbawiono wzajemnego kontaktu. W każdej grupie organizatorzy starali się wytworzyć poczucie więzi, solidarności i hierarchii. Eksperyment miał zbadać, czy dzieci po ponownym nawiązaniu kontaktu zaczną ze sobą współpracować, czy będą rywalizować. Czy pojawi się między nimi wrogość i czy wszyscy będą ją podzielać. Okazało się, że do wrogich incydentów doszło szybko i to bez powodu – skauci niszczyli nawzajem swoje proporce, zabierali sobie różne przedmioty i obrzucali się wyzwiskami. Sherif musiał szybko zakończyć eksperyment i skoncentrować się na ponownej integracji dzieci. Według niego grupy posługują się stereotypami i dyskryminują się nawzajem, ponieważ współzawodniczą o dostęp do ograniczonych zasobów, co określił mianem realistycznej teorii konfliktu.