Idea łącząca pojęcie architektury i ekologii (tzw. arkologia) wymyślona została w latach 60. przez włoskiego architekta Paolo Soleriego. Projektant chciał, aby ludzie mieszkali w gigantycznych megastrukturach, przypominających kopce termitów. Gęsta i zwarta zabudowa miała m.in. ograniczyć koszty transportu i energii. Eksperymentalne miasto dla 5 tys. osadników według jego koncepcji zaczęto budować w 1970 roku na pustyni Arizony w Arcosanti. Soleri poszczególne budynki zaprojektował w taki sposób, by zimą dostawało się do środka jak najwięcej słońca, a latem jak najmniej. Wynalazł też technikę wytwarzania na miejscu cienkich betonowych elementów, które były wytrzymałe, lekkie i dobrze przewodziły ciepło. Obecnie znajduje się tu centrum edukacyjne, a na stałe mieszka 250 osób, wśród nich wielu przyjeżdżających na warsztaty studentów. Choć większość projektów mieszkalnych Soleriego nigdy nie została zrealizowana, do arkologii odwołują się dziś praktycznie wszyscy architekci budujący według zasad zrównoważonego rozwoju.