Żółty uskrzydlony skarabeusz na naszyjniku Tutanchamona jest wykonany z tzw. szkła pustynnego, czyli zeszklonej krzemionki powstałej na pustyni wskutek uderzenia (lub wybuchu nad ziemią) meteorytu. To wiemy od 1999 roku, kiedy to włoscy geolodzy zbadali skład chemiczny skarabeusza. Nie jest on jednak jedyną rzeczą kosmicznego pochodzenia, z którą młody faraon został wyprawiony w zaświaty.

W 2016 roku włoscy fizycy z Politecnico di Milano potwierdzili podejrzenia naukowców, że żelazne ostrze sztyletu znalezionego wśród bandaży, którymi owinięto mumię Tutanchamona, również ma pochodzenie meteorytowe. Badacze z Włoch dzięki zastosowaniu metody fluorescencji rentgenowskiej poznali w szczegółach skład pierwiastkowy bezcennego znaleziska: okazało się, że ostrze zawiera 88 proc. żelaza, 10,8 proc. niklu i 0,6 proc. kobaltu. Jego kosmiczne pochodzenie zdradziła wysoka zawartość niklu, żelazne meteoryty zawierają bowiem od 5 proc. do 35 proc. niklu, a w zabytkach wykonanych z ziemskiego żelaza nie ma go nigdy więcej niż 4 proc. Przez porównanie składu naukowcom udało się też wytypować najbardziej prawdopodobne źródło surowca, z którego wykuto sztylet faraona. Jest nim meteoryt Kharga znaleziony w pobliżu Aleksandrii w 2000 roku.