- Klasyczna astronomia I wieku przed naszą erą wywodzi się z Babilonii. Nie ma tam żadnych wskazań dotyczących tak dokładnej wiedzy w posiadaniu żyjących wówczas Greków – zwraca uwagę Aris Dacanalis, student studiów doktoranckich na UCL i członek Antikythera Research Team.

 

Antyczna matematyka

Żeby wykazać jak starożytnym Grekom udało się otrzymać owe dwie wartości określające cykl Saturna i Wenus posłużyli się antyczną matematyką. Skorzystali przy tym z metodologii opisanej przez filozofa Parmenidesa, żyjącego na długo przed stworzeniem zegara, bo w VI wieku p.n.e. Posługując się równaniami sprzed 2,5 lat nie tylko udowodnili słuszność wyliczeń cykli Saturna i Wenus, ale uzupełnili brakujące informacje dotyczące mechanizmu śledzącego pozostałe znane starożytnym Grekom planety.

Mając już gotowe wyliczenia inżynierowie zdołali zaprojektować mechanizm kół zębatych określający pozostałe cykle astronomiczne. Musiał być na tyle niewielkich rozmiarów, by zmieścić się w „dostępną” pustą przestrzeń wydobytego z wraku mechanizmu. - Dokonaliśmy teoretycznego przełomu ukazująco sposób w jaki Grecy przedstawili kosmos w Mechanizmie z Antykithiry – wyjaśnia w informacji prasowej współautor analizy, dr Adam Wójcik z wydziału inżynierii mechanicznej. – Teraz pozostaje jedynie zbudować ten mechanizm posługując się antycznymi metodami – dodaje dr Wójcik.