Życie kobiety zaczyna się na różowo? Już w szpitalu różowe i niebieskie wstążeczki dzielą nowonarodzone dzieci na „księżniczki” i „łobuziaków”. Zupełnie tak, jakby chociaż jedna sekunda bez przynależności do określonej płci była podejrzana. Kiedy dziewczynka dorośnie i stanie się kobietą, prawdopodobnie szybciej zdecyduje się, żeby zostać pielęgniarką niż mechanikiem samochodowym. Ale właściwie dlaczego?

Co tak naprawdę czyni kobietę kobietą? Czy to wpływ otoczenia, które różowymi pluszowymi zabawkami i jasno określonymi normami społecznymi kieruje dziewczynkę w określoną stronę? A może to geny i hormony, które już w łonie matki formują z niezliczonej ilości niezdefiniowanych komórek istotę myślącą i czującą po kobiecemu?

Trzy razy wolniej obumierają komórki nerwowe w mózgu kobiety niż w mózgu mężczyzny.

Płeć powstaje jako efekt kompleksowego współdziałania biologii i środowiska, twierdzą badacze mózgu i eksperci medycyny płci. Dodają, że to, jakie zdolności i właściwości ludzie rozwiną w ciągu swojego życia, zależy w dużej mierze od tego, jakim tematom poświęcają najwięcej czasu. 100 miliardów komórek nerwowych, które są ze sobą wielokrotnie połączone, powoduje, że to nasz mózg w dużej mierze określa, kim i jacy jesteśmy, wyjaśniają naukowcy z Uniwersytetu w Münster w Niemczech. Ale nic nie jest zapisane raz na zawsze. Z każdym nowym doświadczeniem mózg porządkuje się na nowo.

Mózgi kobiet i mężczyzn różnią się od siebie, chociaż tego po nich nie widać. Gdyby doświadczonym neuronaukowcom albo patologom pokazano ten organ, nie byliby w stanie określić, czy należy on do kobiety czy do mężczyzny. Struktury mózgu różnią się między płciami w zaledwie dziesięciu procentach. Ale to naturalnie tylko wartości przeciętne, statystyki – bo każdy mózg jest jedyny w swoim rodzaju, tłumaczą niemieccy badacze mózgu. W rzeczywistości różnice można odnaleźć nie w strukturach, ale w połączeniach neuronów i aktywności poszczególnych obszarów mózgu.

Kobiecy mózg kontra męski

Mózg kobiety jest w wielu obszarach bardziej aktywny niż męski. Amerykańscy badacze porównali 46 tysięcy skanów mózgu 27 tysięcy mężczyzn
oraz kobiet i opublikowali wyniki badania w 2017 r. w fachowym magazynie „Alzheimer's Disease”. Okazało się, że u kobiet szczególnie
dobrze ukrwiony jest tzw. zakręt obręczy (to część kory limbicznej, na rysunku zaznaczony kolorem zielonym). Ta struktura to część ludzkiego centrum
emocjonalnego. Mózgi mężczyzn mają za to aktywniejszy móżdżek (na rysunku zaznaczony jest na czerwono). Ta część ma decydujące
znaczenie dla koordynacji i kierowania ruchami.

W największym do tej pory eksperymencie naukowcy porównali 27 tysięcy mózgów. Chcieli się dowiedzieć, czy mężczyźni i kobiety myślą inaczej. I rzeczywiście: żeńskie organy były w znaczący sposób bardziej aktywne niż te należące do mężczyzn. Szczególnie dobrze funkcjonowały one w obszarze kory pierwotnej, która jest między innymi odpowiedzialna za kontrolę impulsów, oraz w układzie limbicznym, kierującym emocjami i przepracowującym je. Natomiast u mężczyzn aktywniejsze były te centra, które odpowiadają za opracowanie bodźców wizualnych i koordynację ruchów. Jak twierdzą neurobadacze, mogłoby to wyjaśniać, dlaczego kobiety przeciętnie są bardziej emocjonalne i skłonne do pomocy. Aktywniejsze centrum emocji powoduje jednak, że panie są bardziej podatne na lęki, depresje oraz zaburzenia snu i jedzenia.