Płynący czas, ser camembert i miniaturowy wąsik
Na początek taka ciekawostka – oryginalne płótno z 1931 roku jest zaskakująco miniaturowe – mierzy zaledwie 24 na 33 centymetry, co do dziś zadziwia wielu muzealnych zwiedzających. Klockowa wersja może być więc zbliżona wielkością do oryginału, choć zawiera znacznie więcej niż sam obraz, odtwarzając w trójwymiarze nie tylko opływowe tarcze, ale też uschnięte drzewo, pokryty mrówkami zegarek kieszonkowy i bezkostną postać rozpostartą na plaży. A w jednym z rogów znajduje się sam Dalí stojący przed sztalugą. Jest więc tak, jakbyśmy patrzyli na to, jak maluje znany obraz.
Nie da się jednak ukryć, że odwzorowanie kształtów, które artysta umieszczał na swoich dziełach nie jest łatwe, zwłaszcza z klocków, które z natury są kanciaste lub dość toporne. Projektant tego zestawu – BrickRelativity – stanął więc przed nie lada wyzwaniem, które na pozór wydaje się niemożliwe. Jak bowiem połączyć surrealizm ze sztywną formą LEGO?
Autor projektu przyznaje, że największym wyzwaniem okazała się centralna, bezpostaciowa masa – będąca zmiażdżonym autoportretem artysty i nawiązaniem do skał z hiszpańskiego wybrzeża Cap de Creus. Aby oddać jej wrodzoną miękkość, konstruktor wielowarstwowo ułożył obłe klocki w odcieniach piaskowych oraz cielistych, tworząc wrażenie pozbawionego kości ciała, zwieńczonego zamkniętym okiem z długimi rzęsami i membranowym skrzydłem.
Równie trudne od odwzorowania były oczywiście zegary. Ten uszkodzony wiszący na uschniętym drzewie otrzymał srebrno-perłową ramkę elastycznie zagiętą wokół drewna, z małą kroplą na samym dole imitującą spływający metal. Zegar na centralnej postaci dostał tarczę, która miękko dopasowuje się do obłości śpiącej formy, podążając za kształtem podłoża. Na koniec kieszonkowy zegarek zsuwający się z pomarańczowego cokołu, który wykorzystuje złote, wygięte rurki, na których usiadła przeźroczysta mucha.
Zarówno zegarek na drzewie, jak i ten na cokole wykorzystują na tarczy jasnoniebieskie płytki. Gdy tarcza zagina się na krawędzi, szczeliny między klockami ulegają rozciągnięciu, przypominając kartkę w kratkę zniekształconą przez falę gorąca. Całość tworzy iluzję rozpadającego się układu współrzędnych – co brzmi wybitnie einsteinowsko, choć sam Dalí do końca życia złośliwie twierdził, że inspiracją dla płynących zegarów nie była teoria względności, lecz francuski ser camembert rozpływający się na słońcu.
Mrówki? Też są
Na pomarańczowej półce spoczywa również zamknięty, znacznie mniejszy zegarek kieszonkowy. Jego pokrywę opanowało stado miniaturowych mrówek zbudowanych z czarnych uchwytów, dzięki czemu powracający u Dalego symbol przemijania i rozkładu zyskał urokliwą formę mikroskopijnej inwazji.
W tym projekcie autor zrezygnował z drukowanego tła na rzecz budowania przestrzeni klockami. Zachód słońca odtworzono poprzez poziome pasy z niebieskich, błękitnych, żółtych i pomarańczowych płytek. Z kolei klify Cap de Creus po prawej stronie wykorzystują kaskadowo ułożone skosy w kilku odcieniach, które dają niesamowite poczucie głębi i oddalania się linii brzegowej. Oglądana na wprost diorama idealnie spłaszcza się, idealnie imitując dwuwymiarowy kadrowy oryginał – co nie dziwi, gdyż BrickRelativity ma już na swoim koncie klockowe adaptacje niemożliwych przestrzeni M.C. Eschera.
Dopełnieniem całości jest umieszczona w dolnym rogu miniaturowa figurka samego Salvadora Dalí. Minifigurka dostała zaczesane do tyłu szare włosy, wzorzysty krawat oraz charakterystyczny, zakręcony ku górze wąsik. Artysta stoi przy sztaludze, na której spoczywa miniaturowy, nadrukowany obrazek „Trwałości pamięci” – co stanowi bezpośrednie nawiązanie do figurki Van Gogha z oficjalnego zestawu MoMA.
Chcecie coś takiego zbudować? To głosujcie
Zasady LEGO: Ideas są proste. Każdy znajdujący się na platformie projekt ma szansę stać się pełnoprawnym zestawem, o ile uzyska poparcie fanów w liczbie 10 tys. głosów. Ten zestaw ma już ich ponad dwa tysiące, choć uczciwie trzeba przyznać, że nie jest to aż takie proste. Po przekroczeniu tego pułapu koncepcja trafi do oficjalnego przeglądu projektantów duńskiego giganta, którzy zdecydują, czy zestaw trafi do masowej produkcji.
Ewentualny sukces rynkowy będzie wymagał jednak nie tylko zielonego światła od LEGO, ale również oficjalnej licencji od Fundacji Gala-Salvador Dalí, która rygorystycznie zarządza prawami autorskimi do spuścizny artysty. Warto jednak pamiętać, że sam Dalí namalował w 1954 roku kontynuację swojego dzieła zatytułowaną „Rozpad trwałości pamięci”, na której przedstawił swój świat rozpadający się na unoszące się w powietrzu, kanciaste bloki. Stworzenie oficjalnego zestawu z klocków byłoby po prostu domknięciem tej wizji przez fanów – tylko że z LEGO.
Źródło: LEGO: Ideas