Wykorzystuje on rozwiązanie, tworzące małą rewolucję w świecie mody i wzornictwa, tak jak stało się to już w medycynie.

Materialise jest pionierem oprogramowania i rozwiązań AM (Additive Manufacturing), bardziej znanych jako druk 3D. Zaczynał jako uniwersytecki projekt i urósł do poziomu międzynarodowej firmy dzięki, między innymi, finansowaniu Unii Europejskiej.

Iris van Herpen to młoda holenderska projektantka, która ze swoimi wizjonerskimi kolekcjami na styku sztuki, architektury i technologii na dobre zdążyła wpisać się do historii mody, a także zdobyć uznanie gwiazd (w jej projektach pojawiały się m.in. Björk i Lady Gaga).

We współpracy z Isaiem Blochem, belgijskim architektem i grafikiem, stworzono komputerowy projekt, który udoskonalono i przygotowano do druku 3D dzięki oprogramowaniu belgijskiej firmy Materialise.

Następnie nabrał on życia dzięki stereolitografii Mammotha, technice produkcyjnej, która tworzy obiekty warstwa po warstwie. Lasery UV przenoszą projekt w płynnej żywicy, która twardnieje wskutek kolejnych uderzeń wiązki lasera. W rezultacie powstaje trójwymiarowy obiekt będący fizycznym odpowiednikiem komputerowego projektu.

Firma Materialise powstała jako uniwersytecki projekt, którego celem było szybkie tworzenie prototypów. W trakcie rozwoju firmy, zaczęto oferować chirurgom precyzyjne modele organów pacjentów, przetwarzając wyniki badania tomografem w drukowane obiekty. Znacząco poprawiły one diagnozowanie i planowanie operacji. Były także wykorzystywane jako pierwowzory dla medycznych implantów i protez. Postępujące badania i nacisk na innowacyjność wspieraną przez Unię Europejską spowodowały, że poszerzono możliwości wykorzystania technologii, którą dziś można spotkać także w badaniach medycznych, przemyśle motoryzacyjnym, modowym i segmencie konsumenckim.

Druk 3D staje się ważną technologią przy tworzeniu prototypów, oferując jednorazowe modele dla inżynierów i projektantów na potrzeby procesu kreowania nowych produktów. Ostatnio technologię wykorzystano w weneckiej operze La Fenice przy produkcji “Madame Butterfly”, realizowanej przez japońską artystkę Mariko Mori. Joris Debo, dyrektor kreatywny w Materialise, wspólnie z Mariko stworzyli w technologii druku 3D skrzydła dla bohaterki opery.

Druk 3D szybko się rozwija i jest coraz częściej wykorzystywany jako kompletna technologia produkcji. Potencjał i korzyści druku 3D to m.in. brak potrzeby fizycznego magazynowania przedmiotów, ponieważ drukuje się to, czego w danej chwili potrzebuje; skrócenie czasu wprowadzenia nowego produktu na rynek (po ukończeniu projektu 3D można rozpoczynać produkcję); personalizacja przedmiotów na masową skalę – tworzenie unikatowych produktów. Dzięki technologii można także tworzyć bardzo skomplikowane formy, których nie da się uzyskać przy pomocy tradycyjnych technik.