Infekcje pasożytnicze zwierząt wpływają na całe ekosystemy

Karibu zarażone nieśmiercionośnymi pasożytami jedzą mniej trawy, co może mieć poważne konsekwencje ekologiczne.

Jelenie, karibu i żubry są często zarażane przez pasożyty wewnętrzne. Wiele z nich nie powoduje śmierci zwierząt, ale wpływa na ich zdrowie i zachowanie. Naukowcy z Uniwersytetu Waszyngtońskiego w St. Louis postanowili sprawdzić, jak infekcje pasożytnicze wpływają na ekosystemy lądowe. Okazało się, że związek jest trudny do pominięcia. Szczegóły opisano w czasopiśmie Proceedings of the National Academy of Sciences.

Amanda Koltz z Uniwersytetu Waszyngtońskiego w St. Louis, szefowa zespołu badawczego, powiedziała:

Pasożyty są dobrze znane ze swojego negatywnego wpływu na fizjologię i zachowanie poszczególnych żywicieli i ich populacji, ale efekty te są rzadko rozpatrywane w kontekście szerszych ekosystemów, które zamieszkują. W tym badaniu pokazujemy, że wszechobecne infekcje pasożytnicze obniżają poziom roślinności, a zatem mogą wywoływać kaskady troficzne, które wpływają na zbiorowiska roślinne. Praca ta pomaga wypełnić lukę w wiedzy na temat ekologicznych konsekwencji inwazji pasożytniczych w naturalnych ekosystemach. W tym badaniu pokazujemy, że wszechobecne infekcje mogą wywoływać kaskady troficzne, które wpływają na zbiorowiska roślinne. 

Jelenie, żubry, żyrafy, gazele i antylopy to zwierzęta kopytne określane mianem przeżuwaczy – są wegetarianami, a ich nawyki żywieniowe mają wpływ na ekosystemy, w których żyją. Wystarczy wyobrazić sobie, ile trawy jest w stanie zjeść pasąca się krowa. Każdy przeżuwacz jest jedna inny, przynajmniej jeżeli chodzi o mikrokosmos pasożytów zamieszkujących jego jelita i układ pokarmowy.

Uczeni wykorzystali model matematyczny i globalną metaanalizę, aby sprawdzić potencjał pasożytów do uruchamiania kaskad troficznych zarówno poprzez ich śmiercionośne, jak i subletalne skutki dla żywicieli przeżuwaczy.

Prof. Vanessa Ezenwa z Uniwersytetu Yale powiedziała:

Potencjał inwazji, które drastycznie zwiększają śmiertelność żywicieli, do wywoływania efektów na poziomie ekosystemu jest dość intuicyjny, zwłaszcza gdy zabici żywiciele odgrywają kluczową rolę w ekosystemie. Księgosusz – wirus, który zabił miliony przeżuwaczy w Afryce Subsaharyjskiej przed 1960 r. – zmienił gęstość drzew w ekosystemie Serengeti poprzez wpływ na śmiertelność antylop gnu. Nasz model sugeruje, że infekcje subletalne, choć bardziej ukryte, mogą mieć równie istotny wpływ na ekosystemy, a nasza metaanaliza pokazuje, jak wszechobecne w przyrodzie są subletalne efekty pasożytów.

Badania zostały przeprowadzone przez międzynarodową grupę naukowców finansowaną przez Living Earth Collaborative, Uniwersytet Waszyngtoński, Ogród Botaniczny w Missouri i zoo w Saint Louis. W skład zespołu weszli biolodzy, lekarze weterynarii i epidemiolodzy dzikich zwierząt, ekolodzy ekosystemów i specjaliści chorób zakaźnych.

Więcej:undefined