Statystyki sprzedaży są po stronie aut ze Starego Kontynentu, nie znaczy to jednak, że japońskich samochodów nie warto brać pod uwagę. 

Historia japońskiej motoryzacji

Japońskie samochody wywarły silny wpływ na światowy przemysł motoryzacyjny, a tamtejszy rynek pojazdów osobowych i użytkowych należy do największych. Biorąc pod uwagę fakt, że o autach z Kraju Kwitnącej Wiśni zrobiło się głośno dopiero na przełomie lat 60. i 70., należy to uznać za nie lada wyczyn, który jednoznacznie potwierdza kunszt japońskich inżynierów.  

Jak na ironię, impulsem stymulującym rozwój japońskiej motoryzacji była tragiczna w skutkach dla tego kraju II wojna światowa. Działania militarne pociągnęły za sobą ogromne straty w ludziach i pozostawiły zgliszcza japońskiej gospodarki. Przełom, który postawił wyniszczoną Japonię na nogi, nastąpił na przełomie lat 40. i 50., kiedy Kraj Kwitnącej Wiśni stał się ważnym partnerem dla Stanów Zjednoczonych. Amerykańskiemu rządowi zależało na umocnieniu wpływów w obszarze Pacyfiku. Japonia stała się jedną z kluczowych dla USA baz wojskowych, co doprowadziło do gwałtownego rozwoju przemysłu. Dzięki hojnym dofinansowaniom, najwięksi japońscy giganci zaczęli odradzać się po długich latach kryzysu. Co za tym idzie, społeczeństwo stawało się coraz zamożniejsze. Wszystko to sprawiło, że japoński przemysł musiał dawać odpowiedź nie tylko na militarne zapotrzebowanie USA, ale i na zmieniające się potrzeby zwykłych obywateli.

W 1951 roku Toyota wyprodukowała pierwszy prototyp modelu BJ - przystosowanego do potrzeb wojska samochodu terenowego, który de facto zapoczątkował legendarną dziś linię modelową Land Cruiser. W 1954 roku Subaru zaprezentowało model P-1 - prototyp auta osobowego. Rok później samochód wszedł do produkcji seryjnej jako subaru 1500, jednak prawdziwym koniem pociągowym rynku samochodów osobowych okazało się Subaru 360 (1958 rok), które dla Japonii było tym, czym VW Garbus był dla Niemiec - pojazdem, który zmotoryzował kraj.

O ile lata 50. były czasem korzystania z licencji i kopiowania rozwiązań europejskich konkurentów, to już w latach 60. Japonia zaczęła wyznaczać własny rytm rozwoju rodzimego rynku motoryzacyjnego. Rozpoczął się czas wielkich innowacji, a trwający rozwój gospodarczy znacząco wpłynął na kształt produkcji. Producenci zrozumieli, że poza dostępnymi tanimi środkami transportu, muszą celować też w potrzeby bardziej majętnych odbiorców, nie tylko krajowych. 

W 1963 roku Honda zaprezentowała sportowy model S5000, kilka lat później Nissan wprowadził sportową linię modelową Z, sprzedawaną pod marką Datsun. W tym czasie japońskie marki samochodów były już znane na całym świecie. 

Wielki kryzys paliwowy lat 70. otworzył japońskim producentom drzwi do amerykańskiego rynku. Tańsze i znacznie oszczędniejsze konstrukcje azjatyckie idealnie wpisały się w potrzeby ówczesnych czasów.