Szacuje się, że Jonathan urodził się ok. 1832 r., przed wynalezieniem telefonu, żarówki i znaczka pocztowego. Przeżył 40 prezydentów USA i 31 gubernatorów Świętej Heleny, małej wyspy na Atlantyku, na której mieszka. Miejsce to jest powszechnie znane jako ostatnia rezydencja Napoleona Bonaparte, który zmarł tam na wygnaniu po porażce w bitwie pod Waterloo. Szczątki Napoleona przewieziono do Paryża ze Świętej Heleny w 1840 r. – zaledwie 42 lata przed przybyciem Jonatana na wyspę.
Najstarszy żółw na świecie ma się dobrze i wciąż chce się rozmnażać
Chociaż jego dokładny wiek nie jest znany, Jonathan był w pełni dorosły, kiedy w 1882 r. został podarowany gubernatorowi wyspy z Seszeli, co według ekspertów oznaczało, że miał co najmniej 50 lat. Jego przypuszczalny wiek został potwierdzony, gdy odkryto starą fotografię wykonaną w latach 1882–1886, przedstawiającą Jonathana pasącego się w ogrodach rezydencji Williama Greya-Wilsona, ówczesnego gubernatora Świętej Heleny.
Czytaj też:Jonathan, najstarszy żółw świata. Co się śpiewa takiemu solenizantowi?
Żółw otrzymał od gubernatora Świętej Heleny, Nigela Phillipsa, oficjalną datę urodzenia na 4 grudnia 1832 r., ale eksperci twierdzą, że Jonathan może być jeszcze starszy. Żółwie olbrzymie z Seszeli (Aldabrachelys gigantea hololissa) żyją średnio 150 lat.
Jonathan jest posiadaczem dwóch rekordów Guinnessa: najstarszego znanego żyjącego zwierzęcia lądowego i najstarszego przedstawiciela rzędu żółwi. Jonathan zdobył tytuł najstarszego żyjącego ssaka na świecie w 2021 r. od Tu’i Malila (ok. 1777–1965), żółwia promienistego, który dożył co najmniej 188 lat.
Chociaż Jonathan jest ślepy na zaćmę i stracił węch, jego weterynarze twierdzą, że zwierzę pozostaje w dobrym zdrowiu – ma silne libido i zdrowy apetyt. Jonathan nadal próbuje się rozmnażać z żółwiami, z którymi mieszka – Emmą, która ma około 55 lat oraz 32-letnim Frederikiem.
Czytaj też:“Fantastyczny żółw olbrzymi” wcale nie wyginął. Żyje dalej na Galapagos
Według Grupy Specjalistów ds. Żółwi i Żółwi Słodkowodnych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN) żółwie olbrzymie z Seszeli mogły zostać wytępione ze środowiska naturalnego w XIX wieku. Teraz jednak chów wsobny jest ich największym zagrożeniem. W 2011 r. pozostało tylko 37 dorosłych żółwi – w tym tylko jedna samica zdolna do rozmnażania się – chociaż w niewoli wyhodowano dziesiątki młodych osobników obu płci. Gatunek ten uznawany jest za “kontrowersyjny”, gdyż wciąż nie ma konsensusu, czy różni się genetycznie od innego gatunku, żółwia Aldabra. Niektórzy uważają te dwa za jeden gatunek.