To ciekawe, bowiem dotychczasowe teorie zakładały, że marsjańskie lodowce to głównie pokrywy skalne z niewielką domieszką lodu. Najnowsze analizy, których wyniki opublikowano w periodyku Icarus, podważają te założenia. Jak zauważa Isaac Smith, jeden z autorów opracowania:
Różne techniki były stosowane przez badaczy w różnych miejscach, przez co uzyskiwanych przez nich wyników nie można było ze sobą wiarygodnie porównać — Isaac Smith, Planetary Science Institute
Naukowcy ujednolicili metodologię badania lodowców pokrytych regolitem, wykorzystując instrument SHARAD zainstalowany na pokładzie sondy Mars Reconnaissance Orbiter, a następnie przeanalizowali pięć oddalonych od siebie obszarów na całej planecie.
Jednorodność na skalę globalną
Najbardziej zaskakującym wnioskiem jest niemal identyczny skład lodowców w różnych regionach Marsa. W każdym zbadanym miejscu potwierdzono wysoką czystość lodu, co rzuca nowe światło na historię geologiczną planety.
To ważne, ponieważ mówi nam, że mechanizmy powstawania i zachowania są prawdopodobnie takie same wszędzie — Isaac Smith, Planetary Science Institute
Ta jednolitość sugeruje, że Mars doświadczył albo jednego rozległego zlodowacenia, albo serii epok lodowcowych o podobnych charakterystykach. Płaty lodowcowe kształtem przypominające języki występują głównie w umiarkowanych szerokościach geograficznych – między 30° a 50° na obu półkulach.
Czytaj także: Woda na Marsie. W końcu wiemy, jak długo mogła tam istnieć
Metoda pomiarowa
Kluczem do odkrycia było zastosowanie pomiarów właściwości dielektrycznych do analizy podpowierzchniowych warstw lodu. Badacze skupili się na:
- Stałej dielektrycznej – dla czystego lodu wodnego w marsjańskich warunkach wynosi 3,0-3,2
- Tangensie stratności – wartości poniżej 0,005 wskazują na czystość lodu przekraczającą 80%
We wszystkich badanych lokalizacjach średnie wartości stałej dielektrycznej mieściły się w zakresie 3,03-3,40, a tangens stratności konsekwentnie utrzymywał się poniżej 0,005.
Perspektywy dla misji załogowych
Odkrycie ma praktyczne konsekwencje dla przyszłych wypraw na Marsa. Wysoka koncentracja czystego lodu wodnego w łatwo dostępnych formacjach oznacza potencjalne źródło kluczowego zasobu.
Znajomość minimalnej czystości tych lodowców to cenna informacja dla naukowców, którzy badają procesy ich tworzenia i przetrwania. Dodatkowo pomaga przy planowaniu przyszłej eksploracji Marsa przez ludzi. Jak by nie patrzeć wykorzystanie lokalnych zasobów, takich jak woda, jest jednym z najważniejszych elementów misji — Mikayla Mace Kelley, współautorka badania
Choć wyniki są obiecujące, warto pamiętać o technicznych wyzwaniach związanych z wydobyciem i uzdatnianiem tej wody. Odkrycie rzeczywiście zmienia naszą wiedzę o marsjańskiej hydrologii, sugerując że lód lodowcowy może być cenniejszym zasobem niż przypuszczano. To ważny krok w planowaniu przyszłej obecności człowieka na Marsie, choć droga do praktycznego wykorzystania tych zasobów wciąż wydaje się bardzo odległa.