Już z wcześniejszych badań wynikały zadziwiające wnioski. Poziom inteligencji mężczyzny ma związek z jakością jego nasienia. Z kolei zaburzenia umysłowe mogą wiązać się z gorszą czynnością jąder.

Naukowcy z Portugalii i Wielkiej Brytanii znaleźli prawdopodobne wyjaśnienie, dlaczego tak właśnie jest. Okazuje się bowiem, że mózg i jądra mają bardzo podobną budowę biochemiczną.

Mózg i jądra mają ponad 13 tys. wspólnych białek

– W mózgu i jądrach występuje większa liczba tych samych białek niż w jakimkolwiek innym narządzie ludzkiego ciała – czytamy w badaniach opublikowanych na łamach czasopisma „Open Biology”. Ta liczba wynosi dokładnie 13442.

Naukowcy dowiedzieli się o tym, porównując ze sobą białka z 33 różnych tkanek. Wzięli pod uwagę m.in. serce, jelita, szyjkę macicy czy jajniki. Jak się okazało, najwięcej wspólnych z mózgiem białek zawierają jednak męskie jądra. Potwierdzają to również badania ekspresji genów. W przypadku obu tych narządów jest ona bowiem bardzo wysoka.

Z pozoru mózg i jądra pełnią zupełnie odmienne funkcje. Skąd więc te podobieństwa na poziomie białek? Naukowcy pod przywództwem Barbary Matos z Uniwersytetu w Aveiro uważają, że chodzi tu o mechanizmy działania komórek.

Kluczową rolę odgrywa tu egzocytoza, czyli proces uwalniania metabolitów powstających wewnątrz komórki do przestrzeni pozakomórkowej. Neurony używają egzocytozy do uwalniania neuroprzekaźników. Plemniki w ten sam sposób wytwarzają substancje biorące udział w procesie zapłodnienia.

Potrzebne są dalsze badania nad mózgiem i jądrami

Jednak powód tych wszystkich podobieństw zarówno w budowie, jak i sposobie funkcjonowania obu organów nadal pozostaje tajemnicą. – To niezbadany teren. Warto wyjaśnić, skąd wzięły się cechy wspólne jąder i mózgu. Może to pomóc lepiej zrozumieć mechanizm powstawania zaburzeń umysłowych i seksualnych – czytamy w artykule.

W jaki sposób tak oddalone od siebie narządy mogą posiadać tyle wspólnych cech? Naukowcy uważają, że może to wynikać z ewolucji naszego gatunku. Wiadomo bowiem, że jądra odgrywały w tym procesie równie ważną rolę co nasz mózg i łożysko (dowodzi tego praca opublikowana na łamach „Cytogenetic and Genome Research”). Żeby mieć jednak pewność potrzebne są dalsze badania.

Źródła: Open Biology, Cytogenetic and Genome Research.