Chodzi bowiem o cegły tworzony z pyłu księżycowego, które są drukowane w zadany kształt i mają posłużyć do konstruowania budynków na powierzchni naszego naturalnego satelity. Wszystko to miałoby się odbywać bez potrzeby odpowiednika cementu pomiędzy kolejnymi elementami oraz oczywiście chroniłyby skutecznie wewnątrz zespoły naukowców.
Naukowcy w Stanach Zjednoczonych opracowali metodę drukowania cegieł z pyłu księżycowego
Badania prowadzone przez zespół inżynierów pod przewodnictwem profesora Wana Shou’a i badacza Cole’a McCalluma, są jednym z wielu doświadczeń prowadzonych obecnie na całym świecie, które łączy jeden cel. Jest nim oczywiście wykonanie kolejnego kroku ludzkości w rozpoczęciu niejako nowej ery, która niewątpliwie zaczęłaby się wraz ze stałą obecnością człowieka na Księżycu, a potem? Kto wie.

Księżyc jest też o wiele bardziej realistycznym kierunkiem niż dmuchany przez Elona Muska balon spekulacji dotyczący lądowania człowieka na Marsie, nie mówiąc już o jego dłuższym tam pobycie. Drukowanie cegłówek jest o tyle istotniejszym zadaniem niż tworzenie fantazji SF miliarderów, że mogłoby faktycznie wpłynąć na, nazwijmy to, łatwość wykonania tego zadania.
Czytaj też: Gigantyczny ssak żył w czasach dinozaurów. Niezwykłe tropy prowadzą do Brazylii
Bowiem zamiast lecieć w kosmos z materiałami budowlanymi, wystarczyłyby maszyny pomagające je stworzyć bezpośrednio na powierzchni Księżyca. Zespół naukowców wyprodukował już serię małych modułów przypominających klocki Lego, które mogą zostać wykorzystane do zbudowania w łatwy sposób większych konstrukcji. Kluczową cechą tego rozwiązania jest łatwość w przebudowywaniu struktur wykorzystujących taki materiał.

Wszystko pochodzi z regolitu, czyli pyłu pokrywającego powierzchnię Księżyca. Zadanie nie jest takie łatwe jak się wydaje, bo chociaż używamy ziemskich pojęć do jego opisania, to nie jest on czymkolwiek, co sobie wyobrażamy, to nie jest po prostu piasek z kosmosu. Ów materiał powstałą na przestrzeni miliardów lat, gdy kolejne uderzenia meteorytów o powierzchnie satelity coraz bardziej kruszyły zastane skały.
Ale pamiętajmy, że tam przecież nie ma mowy o wietrzeniu skał! Bez tego czynnika, pokruszony materiał nie miał w jaki sposób się zaokrąglić, więc to jest wciąż “ostry” drobny pył, porównywany przez NASA do małych fragmentów szkła.

W swoim eksperymencie naukowcy użyli specjalnej repliki regolitu o nazwie LHS-1, stworzonej przez uniwersyteckie laboratorium Exolith z Florydy. Został stworzony z ziemskich minerałów zmieszanych w taki sposób, aby oddać dokładnie formę księżycowego pyłu. Bynajmniej nie jest to łatwe zadanie i stworzenie czegoś takiego jest dosłownie sztuką samą w sobie, lecz dzięki temu można na Ziemi tworzyć projekty takie jak ten.
Drukowanie stało się w naszych czasach pojęciem dość płynnym odkąd drukarki plastiku stały się częścią codzienności. Ta metoda również nie potrzebuje tuszu i papieru, ale za to lasera, więc jest coś co łączy ją z tymi, które znamy i nienawidzimy! Tutaj skupiona wiązka laserowa jest skoncentrowana na konkretnym kształcie, z którego formuje zadane figury. Rozgrzewa strukturę pyłu do momentu aż ta się nie połączy z pozostałymi fragmentami. W ten sposób można upiec dwie pieczenie na jednym ogniu, gdyż jednocześnie się wiąże fragmenty niczym klejem oraz formuje potrzebne kształty. I jak ekologicznie, bo bez udziału tworzyw sztucznych!

Obecnie trwają prace nad dostrajaniem technologii, a także opracowuje się jakie kształty będą najwygodniejszymi do tworzenia przyszłej kolonii na Księżycu. Na przykład poprzez utworzenie wariantów krzyżyków (jak tych między kafelkami) oraz liter H, osiągnięto możliwość nakładania ich naprzemiennie, dzięki czemu ma się stałą kontrolę nad budowaną formą oraz tworzy wiążące elementy.
Czytaj też: NASA wykryła dziwne fale nad huraganem Simon. Pojawiły się wysoko nad Ziemią
To też jest kwestia łącząca ich materiał z klockami Lego. Nie chodzi bowiem o kształt każdego fragmentu, tylko ideę i czynności. Taka forma drukowania pozwala także na ułatwienie pracy, bo wystarczy rozplanować szarże kształtów H oraz szarże + i kiedy zajdzie potrzeba, dobierać je z magazynu lub doprodukowywać.

Jak widać, przed zespołem jest jeszcze dużo pracy, lecz odnieśli etap na drodze, który warto świętować. Teraz się skupiają dalej nad wzmocnieniem tworzonych cegieł, a także na uczynieniu procesu mniej zależny od lasera. W końcu na Księżycu bez atmosfery jest już bardzo dobre źródło światła o dużej energii. Dlatego trwają prace nad użyciem Słońca, zamiast wiązki lasera. W tym wszystkim jest jeszcze europejski akcent, bowiem kwestia topienia regolitu jest badana i po naszej stronie świata, do łatwego tworzenia dróg w kosmosie.
Źrodło: designboom
