Odyn był najwyższym z nordyckich bogów, a naukowcy postanowili wyjaśnić, kiedy zaczęto go czcić. Udało im się zidentyfikować najstarszy dowód w tej sprawie.
Napis poświęcony wspomnianemu bóstwu został umieszczony na złotym dysku znalezionym w 2020 roku na terenie Danii. Dzięki inskrypcji można stwierdzić, że Odyn był czczony już w V wieku. Nowa data przesuwa więc granicę o około 150 lat względem wcześniejszych tego typu dowodów. W tamtym przypadku chodziło o broszkę z drugiej połowy VI wieku, znalezioną w Niemczech.
Czytaj też: Dzban pełen XVII-wiecznych monet. Takie bogactwa odnaleziono na Lubelszczyźnie
Najnowsze znalezisko miało natomiast miejsce na terenie Danii i obejmowało wiele różnych artefaktów wykonanych ze złota. Łącznie skarb ważył około kilograma i składał się między innymi z dużych medalionów oraz rzymskich monet. Kosztowności prawdopodobnie zakopano w celu zabezpieczenia ich, choć nie można wykluczyć scenariusza, w którym miały one stanowić prezent dla bogów.
Odyn był uznawany za najważniejsze z nordyckich bóstw
Napis poświęcony głównemu nordyckiemu bogowi sugerował, że ktoś (prawdopodobnie ówczesny przywódca) “był człowiekiem Odyna”. Do stworzenia inskrypcji wykorzystano runy, czyli symbole stosowane przede wszystkim w obrębie Skandynawii. To właśnie tam plemiona północy używały alfabetu runicznego. Ten był wbrew pozorom stosunkowo rozbudowany i wcale nie ustępował łacinie, jeśli chodzi o złożoność.
Kiedy pojawia się inskrypcja o tej długości, to samo w sobie jest niesamowite. Daje nam całkiem interesujące informacje o religii w przeszłości, co również mówi nam coś o społeczeństwie w przeszłości. wyjaśnia Krister Vasshus
Mieszkańcy północy czcili wielu bogów. Każdy z nich miał rzecz jasna inne zdolności oraz pełnił odmienne funkcje. Co ciekawe, ówcześni mieszkańcy wierzyli, że ich bóstwa posiadały wiele ludzkich cech i mogły zachowywać się podobnie do ludzi. Na przykład Odyn był uznawany za twórcę naszego świata, a kiedy próbowano go przedstawić w formie rysunkowej, to zazwyczaj chodziło o mężczyznę w średnim wieku posiadającego długą, gęstą brodę i długie, kręcone włosy.
Czytaj też: Znaleźli grzebień sprzed tysięcy lat. Wiąże się z nim makabryczna historia
Jego charakterystycznym atrybutem była włócznia znana jako Gungnir. Artefakt ten miał zapewniać zwycięstwo w bitwie tej stronie, po której się znajdował. Innymi słowy: mieszkańcy północy wierzyli, że posiadając włócznię Odyna wyszliby zwycięsko z każdego starcia zbrojnego. Innym atrybutem Odyna był natomiast pierścień zwany Draupnirem.