Zamiast izolować się w luksusowych enklawach, coraz chętniej szukamy autentyczności, lokalnego kolorytu i prawdziwych relacji z ludźmi, którzy tworzą dany region. Chcemy chłonąć codzienność odwiedzanych miejsc, uczyć się tradycyjnego rzemiosła i odkrywać historie, których nie opisują drukowane przewodniki.
Lokalna kultura na pierwszym miejscu
Ten wyraźny zwrot w nawykach potwierdza najnowszy raport Skift State of Travel 2026. Pokazuje on, że głębokie zanurzenie w lokalnej kulturze stało się globalnym priorytetem, wyraźnie dystansując poszukiwanie luksusu czy ekscytującej przygody. W Azji aż 50% turystów deklaruje się jako poszukiwacze kulturowych doświadczeń, podczas gdy na luksus wskazuje 30%, a na ekstremalne przygody 32%. Podobny trend obserwujemy w Ameryce Północnej, Europie oraz na Bliskim Wschodzie.
Królem wydatków na wakacjach pozostaje regionalna kuchnia – aż 71% ankietowanych to właśnie na jedzenie i kulinarne odkrycia najchętniej przeznacza swoje wakacyjne budżety. To nic dziwnego, bo lokalna kuchnia jest jednym z najłatwiej dostępnych sposobów na doświadczenie obcego kraju.
W poszukiwaniu autentyczności pomaga sztuczna inteligencja
Co ciekawe, ten powrót do tradycji i prostoty odbywa się w ścisłej symbiozie z nowinkami technologicznymi. Rok 2026 okrzyknięto w branży „rokiem inteligencji”, a ponad 60% podróżnych na świecie sprawnie korzysta z narzędzi AI przy planowaniu swoich wyjazdów. Algorytmy nie służą jednak do układania sztywnych, nudnych wycieczek. Pomagają odnaleźć mniej zatłoczone, tańsze i bardziej kameralne alternatywy dla popularnych, zadeptanych miast. Zyskują też coolcations – wyjazdy do chłodniejszych rejonów globu, będące ucieczką przed falami upałów na Południu.
Ogromną rolę w odkrywaniu nieznanych zakątków odgrywają oczywiście media społecznościowe, które z platform do oglądania zdjęć stały się pełnoprawnymi planerami podróży. Tak jest już od dawna, choć ostatnimi czasy, wraz ze wzrostem wolniejszych urlopów, i tam znaleźć można ciekawe miejsca oddalone od głównych atrakcji. Ponad połowa turystów szuka na nich konkretnych restauracji czy lokalnych warsztatów. Najlepszym dowodem na siłę tego zjawiska był gigantyczny, 12-godzinny stream influencera IShowSpeed z Karaibów. Relację obejrzało 400 milionów osób, co wywołało natychmiastowy, skokowy wzrost wyszukiwań biletów na Gwadelupę czy Dominikę nawet o 70%.
Social media bywają jednak obosiecznym mieczem. Potrafią w kilka dni wypromować zapomnianą wioskę, a w parę miesięcy potrafią zmienić ją w przeładowany, zmęczony tłumem punkt na mapie. W efekcie lokalne władze wprowadzają opłaty i limity wejść, a sami podróżni – szukając spokoju – znowu ruszają w drogę, by znaleźć kolejne, nieodkryte jeszcze miejsce. To trochę błędne koło, którego niestety obecnie ciężko już uniknąć.
Zapamiętujemy emocje, a nie hotelowy standard
W tej całej zmianie widać dokładnie, jak przenoszą się nasze priorytety. Wcześniej stawialiśmy na „zaliczanie” punktów. Jechaliśmy do nowego miasta i po kolei odwiedzaliśmy głośne zabytki, robiąc tam masę zdjęć, choć jeśli ktoś nas później zapytał o coś więcej, ciężko było odpowiedzieć. Teraz pozwalamy sobie na więcej oddechu, skupiając się na tym, co tak naprawdę jest w wakacjach najważniejsze – na odpoczynku i doświadczaniu.
Luksusowy hotel wygląda świetnie w social mediach, jest wygodny i zapewnia praktycznie wszystko… poza lokalną kulturą. Coraz więcej osób świadomie więc zmienia pięciogwiazdkowe kurorty na kameralne pensjonaty, w których bliżej jest do „lokalsów”. Masowe atrakcje zastępuje lepienie ceramiki w wiejskiej pracowni, kolacja zjedzona na targu z mieszkańcami czy spacer po mało znanych szlakach. To właśnie takie rzeczy zostają z nami na lata, nie tylko jako efektowne zdjęcia, ale przede wszystkim jako wspomnienia.