Zupełnie inną drogę postanowił obrać projektant Adam Miklosi. Jego koncepcyjna kostka Glyph (1) nie próbuje udawać, że jest niewidzialna. Wręcz przeciwnie, ma zachęcać do tego, by po nią sięgnąć, wziąć ją do ręki i uczynić z fizycznego kontaktu element codziennej rutyny. Całość została przy tym ubrana w estetykę tak wyraźnie nawiązującą do dorobku marki Nothing, że na pierwszy rzut oka łatwo pomylić ten projekt z oficjalną zapowiedzią firmy Carla Peia.
Sześć ścian zamiast niekończącego się menu
Choć nazwa Glyph (1) oraz sam wygląd sześcianu stanowią bezpośredni ukłon w stronę pierwszego smartfona Nothing Phone (1), mamy do czynienia z całkowicie niezależną wizją projektową. Obudowa została uformowana z przezroczystego poliwęglanu o miękko zaokrąglonych krawędziach, przez który wyraźnie prześwituje wewnętrzna konstrukcja oraz układ komponentów. Na każdej z sześciu ścian umieszczono osobny panel z programowalną matrycą diod LED, utrzymaną w charakterystycznym, punktowym i pikselowym stylu.
Najciekawszy jest jednak sam sposób obsługi, który całkowicie rezygnuje z klasycznego interfejsu dotykowego czy przeklikiwania się przez ustawienia. Wybór konkretnej funkcji odbywa się poprzez… obrót sześcianu w dłoni. Tak, skojarzenie z kostką do gry jest tu całkowicie celowe. Wbudowane czujniki położenia natychmiast rozpoznają, która ze ścianek znajduje się aktualnie na górze, i automatycznie aktywują przypisane do niej zadanie.
Poszczególne boki nie są na stałe zablokowane przez producenta, więc możemy samodzielnie zaprogramować każdą z sześciu płaszczyzn oraz dopasować wyświetlane na nich ikony i proste animacje. Pełna dowolność konfiguracji to z pewnością ogromna zaleta, bo dzięki temu gadżet można dostosować do swojego życia. Na jednej ze ścianek możemy dodać timer, na kolejnej wyświetlać godzinę, na innej panel sterowania muzyką, a do tego funkcje smart home czy asystenta głosowego AI.
W ten sposób mamy pod ręką potrzebne nam narzędzia, a skorzystanie z nich nie wymaga sięgania po telefon czy klikania czegokolwiek. Wystarczy dobrze wszystkim znany gest obracania kostki.
Frajda z obcowania z przedmiotem
W dzisiejszych czasach większość interakcji z technologią opiera się na dotykaniu palcami ekranu. To wygoda, ale jednocześnie tracimy pewną namacalność, jaka towarzyszy obcowaniu z fizycznymi przedmiotami. Glyph (1) poradziło sobie z tym w świetny sposób, bo konieczność obracania kostki nie jest utrudnieniem, a sercem projektu. Mamy tu fizyczną interakcję, ale nie jest ona wyczerpująca, a jedynie zachęca do zabawy przedmiotem, przy okazji wykonując pożyteczną pracę.
Zamiast bombardować nas strumieniem powiadomień i walczyć o naszą uwagę na każdym kroku, Glyph (1) ma spokojnie leżeć na półce i czekać na moment, w którym sami po niego sięgniemy. A zapewne, gdy już przywykniemy, będziemy chętnie to robić.
Warto jednak na koniec ostudzić nieco zapał wszystkich osób, które już chciałyby postawić taką kostkę obok klawiatury. Glyph (1) pozostaje wyłącznie projektem koncepcyjnym stworzonym przez Adama Miklosiego, a nie zapowiedzią gotowego produktu szykowanego do masowej produkcji. Nie ma tu mowy o dacie premiery, specyfikacji baterii czy sugerowanej cenie detalicznej.
Trochę szkoda, bo gadżet wydaje się bardzo interesujący i pod względem działania oraz podejścia do fizycznej sztucznej inteligencji również odświeżający. Wizualnie? Cóż, tu też jest przyjemnie, głównie dlatego, że od początku mocno kupowała mnie estetyka Nothing. Nie jest to nic odkrywczego, co może być minusem, ale z drugiej strony… Carl Pei często przegląda fanowskie projekty, które czerpią ze wzornictwa jego marki, więc być może, dzięki temu, są większe szanse, by Glyph (1) pojawił się na rynku.
Źródło:Adam Miklosi