Jak nauczyć się wybaczać?

Wielkoduszność przez wieki uważano za gest o charakterze moralnym. Ale to się zmienia. Prowadzone od niedawna badania wykazały, że wybaczenie doznanych krzywd wpływa korzystnie nie tylko na duszę, lecz również na ciało. Jak się okazuje - wyrozumiali żyją dłużej.

Wybaczenie to najskuteczniejszy sposób na uwolnienie się od negatywnych uczuć, poprawę kondycji psychofizycznej i – jeśli z jakichś powodów jest to konieczne – ułożenie na nowo relacji z krzywdzicielem.  

Jak to zrobić? Odpowiedzią jest droga do wybaczenia, która składa się zazwyczaj z pięciu etapów.

 

5 etapów drogi do wybaczenia

Etap 1. Zaprzeczanie

Pierwsza reakcja po doznanej krzywdzie jest podobna do szoku pourazowego. Nie przyjmujemy jej do wiadomości, odrzucamy, nie dajemy wiary, a gdy w końcu przebije się do świadomości, instynktownie pomniejszamy jej znaczenie lub próbujemy ją racjonalizować.

Wmawiamy samym sobie, że to niemożliwe, by coś takiego przytrafiło się właśnie mnie; że nie mogli mi tego zrobić, a jeśli zrobili, to może i dobrze. Bo wreszcie zmienię pracę, której nienawidziłem; skończę związek bez przyszłości; zerwę znajomość, która od dawna mnie uwierała.

Pozornie są to argumenty racjonalne, ale to nie rozsądek stoi za nimi. Tak działa dobrze opisany przez psychologów mechanizm obronny określany jako wypieranie, który chroni przed paraliżującym lękiem albo niekontrolowanymi wybuchami agresji. Jest więc korzystny, lecz tylko przez pewien czas. Jeśli trwa zbyt długo, powoduje rozbrat z rzeczywistością, ucieczkę w świat iluzji, utratę radości życia.