1. Naukowiec

Wymieniając tematy i zagadnienia, którymi zajmował się Hawking można przyprawić samego siebie o zawrót głowy: czarne dziury, osobliwości, fizyka kwantowa, entropia, grawitacja, teoria strun, tunele czasoprzestrzenne – to tylko część z nich. Jak sam kiedyś powiedział, za cel wyznaczył sobie zupełne zrozumienie mechanizmów naszego Wszechświata – skąd pochodzi, jak działa, dokąd zmierza. 

Najczęściej wymieniano go, jako „pana od czarnych dziur”, których działanie opisywał i analizował za pomocą modeli matematycznych wyprowadzonych z teorii względności. Wraz z Rogerem Penrose’em tłumaczył istnienie i działanie osobliwości, czyli samego serca czarnej dziury: miejsca, w którym przyspieszenie grawitacyjne lub gęstość materii są nieskończone. 

Fot. East News

Hawking udowodnił matematycznie, że czarne dziury powinny wytwarzać promieniowanie. Na razie jeszcze nie udało się go zarejestrować, zostało nazwane jego nazwiskiem. Istnienie takiego promieniowania zaprzecza założeniu, że nie istnieje żadna nic, co po wejściu w przyciąganie czarnej dziury nie będzie mogło wrócić – choć nie ma mowy by zachowała swoje pierwotne właściwości. To troszkę jak z wrzucaniem ułożonej układanki puzzle do pralki: materia zostanie poddana tak silnemu i chaotycznemu rozpadowi, że straci wszelką informację.

Hawking uczestniczył w poważnych dyskusjach na temat podróży w czasie, a nawet możliwości podróży przez teoretyczne tunele czasoprzestrzenne związane z czarnymi dziurami.