Nowe superkondensatory z plastiku. 70 000 cykli ładowania i przewodność 100 razy wyższa

Naukowcy z UCLA opracowali nowatorską metodę wytwarzania nanowłókien PEDOT, które mogą zrewolucjonizować systemy magazynowania energii. Nowy materiał, o przewodności aż 100 razy wyższej niż dotychczasowe rozwiązania, otwiera drzwi do bardziej efektywnych superkondensatorów.
Ilustracja przedstawiająca folię PEDOT na arkuszu grafenu, który można stosować w superkondensatorach do magazynowania dużych ilości energii /Fot. UCLA

Ilustracja przedstawiająca folię PEDOT na arkuszu grafenu, który można stosować w superkondensatorach do magazynowania dużych ilości energii /Fot. UCLA

PEDOT, czyli poli(3,4-etylenodioksytiofen), to przewodzący polimer, który od dawna znajduje zastosowanie w urządzeniach, takich jak ekrany dotykowe, organiczne ogniwa słoneczne czy inteligentne okna zmieniające zabarwienie. Dotychczas jego użycie w systemach magazynowania energii było ograniczone przez niewystarczającą przewodność i małą powierzchnię aktywną.

Czytaj też: Energia jądrowa dla każdego. Waszyngton testuje nowy model energetyki

Zespół naukowców z UCLA przełamał te bariery, opracowując innowacyjny proces wzrostu nanowłókien w fazie parowej. Powstałe w ten sposób włókna mają unikalną, pionową strukturę przypominającą gęstą trawę, co znacznie zwiększa ich powierzchnię aktywną i zdolność magazynowania ładunku elektrycznego.

Plastikowe superkondensatory odmienią energetykę

Nowe nanowłókna PEDOT wykazują przewodność elektryczną aż 100 razy wyższą niż komercyjne produkty tego typu, a ich powierzchnia aktywna jest 4 razy większa niż w przypadku tradycyjnych warstw PEDOT. Dzięki temu superkondensatory oparte na tym materiale osiągają pojemność ponad 4600 mF/cm2 – wartość znacznie przewyższającą możliwości konwencjonalnych rozwiązań.

Czytaj też: Rewolucja w energetyce. Szwecja buduje reaktor przyszłości

Co więcej, trwałość materiału również imponuje. Elektrody wykonane z nanowłókien PEDOT wytrzymują ponad 70 000 cykli ładowania i rozładowania bez znaczącej utraty wydajności.

Przykład reakcji par monomeru EDOT z kroplą tlenku grafenu i chlorku żelaza (III), w wyniku której powstają nanowłókna PEDOT /Fot. UCLA

Superkondensatory różnią się od tradycyjnych akumulatorów tym, że magazynują energię na powierzchni materiału, co pozwala na szybkie ładowanie i rozładowanie. Problemem było jednak stworzenie materiału, który jednocześnie oferowałby dużą pojemność energetyczną i wysoką trwałość. Nowe nanowłókna PEDOT rozwiązują ten problem, znacząco zwiększając wydajność urządzeń.

Prof. Richard Kaner z UCLA mówi:

Nasze badania pokazują, że można stworzyć elektrody, które są nie tylko bardziej wydajne, ale także niezwykle trwałe. To ważny krok w kierunku bardziej zrównoważonej przyszłości energetycznej.

Nowa technologia może znaleźć zastosowanie w wielu dziedzinach. W pojazdach elektrycznych i hybrydowych superkondensatory mogą zapewnić szybkie ładowanie oraz efektywne wykorzystanie energii w systemach hamowania regeneracyjnego. W urządzeniach przenośnych zwiększona pojemność energetyczna pozwoli na dłuższą pracę oraz szybsze ładowanie. Z kolei w systemach energii odnawialnej efektywne metody magazynowania energii pomogą zrównoważyć wahania produkcji zasilanej przez Słońce lub wiatr.

Marcin PowęskaM
Napisane przez

Marcin Powęska

Biolog, redaktor naukowy Międzynarodowego Centrum Badań Oka (ICTER), dziennikarz popularnonaukowy OKO.press i serwisu Cowzdrowiu.pl. Publikował na łamach portalu Interia, w papierowych wydaniach magazynów "Focus", "Wiedza i Życie" i "Świat Wiedzy".