Mózg wykonuje polecenia z dwóch źródeł: instynktów lub myśli. Te pierwsze dotyczą odżywiania, prokreacji, eliminowania zagrożeń. Te drugie prowadzą do powstania emocji i zachowań. Każde ludzkie zachowa-nie więc, niebędące instynktowną reakcją na środowiskowy bodziec, pochodzi z myśli. Ten, kto kontroluje i rozumie swoje myśli, ten kontroluje i rozumie swoje zachowania.

 

1. ROZPOZNAĆ I NAZWAĆ MYŚLI

Nasz mózg automatyzuje powtarzalne zachowania, co sprowadza się do reagowania na określone bodźce. To dlatego sygnał karetki może wystraszyć, w chwili stresu podjadamy czekoladę albo rano wstajemy z myślą, by iść biegać. To nawyki. Są nieświadome i znajdują się poza naszą kontrolą, dopóki nie zdamy sobie z nich sprawy. Kluczem do zmiany jakiegokolwiek zachowania jest zdanie sobie sprawy z tego, jaka myśl je napędza. By się tego dowiedzieć, zadaj pytanie: co myślisz, gdy to robisz?

 

2. MYŚL KONTRA PRZEKONANIE

Myśli, które generują jednorazowe zachowania, rzadko są kłopotliwe. Problemem są nawyki, które powodują niechciane skutki. Wśród nich znajdziemy palenie papierosów, wybuchy złości, objadanie się czy krzyczenie na pracowników. Tak jak za każdym zachowaniem stoi myśl, tak za każdym nawykiem znajdziesz przekonania, czyli myśli stałe, w które wierzymy i traktujemy jako prawdziwe.

 

3. CO NIE JEST PRZEKONANIEM?

Ktoś zapytany o to, co myśli, gdy objada się słodyczami, odpowiada: bo lubię. To nie jest przekonanie, ale opis preferencji. Tak samo nie jest przekonaniem określenie lodów jako śmietankowe (to opis faktów). By myśl była przekonaniem, musi mieć określoną strukturę: A oznacza B lub A prowadzi do B. Przykładowo, jeśli ktoś odpowie: jedzenie słodyczy (A) jest przyjemnością (B) albo jedzenie słodyczy (A) mnie uspokaja (B), to już mamy do czynienia z przekonaniem.