Okazuje się, że ludzie nadal żyli w obrębie dawnych murów, wykorzystując pozostałości kamiennych konstrukcji do budowy nowych domów. Co więcej, społeczność funkcjonowała tam przez kilka kolejnych stuleci, długo po tym, jak miasto utraciło swoją dawną świetność. Swego czasu było ono jednym z głównych ośrodków cywilizacji Majów. Znajdowały się tam monumentalne budowle, kamienne konstrukcje i zabudowania świadczące o znaczeniu tego miejsca. Około 1000-1100 roku miasto zaczęło jednak przechodzić poważny kryzys. Niepokoje polityczne oraz okresy suszy przyczyniły się do osłabienia lokalnej społeczności. Z czasem część budynków popadła w ruinę, a kamienne konstrukcje zaczęły niszczeć pod wpływem erozji i zarastającej roślinności.
Ale zamiast całkowicie opuścić Ake, mieszkańcy dostosowali się do nowych warunków. W obrębie dawnych murów zaczęli wznosić znacznie skromniejsze budynki, wykorzystując drewniane słupy, lekkie konstrukcje i dachy kryte strzechą. Rozrzucone wokół kamienne bloki i fragmenty dawnych konstrukcji służyły im między innymi jako fundamenty nowych domostw. W ten sposób ruiny monumentalnego miasta stały się podstawą funkcjonowania kolejnej społeczności.
Skalę tego zjawiska potwierdzają badania archeologiczne. W obrębie stanowiska istnieje co najmniej kopców mieszkalnych, które wskazują na istnienie licznych domostw. Znaleziska sugerują, że nie była to jedynie niewielka grupa ludzi sporadycznie odwiedzających opuszczone zabudowania, lecz społeczność prowadząca tam normalne życie. Archeolodzy natknęli się na liczne przedmioty pozwalające odtworzyć codzienność mieszkańców Ake. Wśród znalezisk wymieniają fragmenty ceramiki, kości zwierząt, kamienne narzędzia do rozdrabniania żywności oraz ciężarki tkackie, wykorzystywane podczas produkcji tkanin.
Odnalezione przedmioty jasno pokazują, iż mieszkańcy zajmowali się przygotowywaniem posiłków, obróbką surowców i wytwarzaniem odzieży. Nie zabrakło też pochówków oraz pozostałości związanych ze spalaniem kadzideł. Jak widać, nawet w skromniejszych warunkach bytowych mieszkańcy kontynuowali praktyki o charakterze rytualnym.
Czytaj też:Niezwykłe odkrycie egipskiego rolnika. Odnalazł ślady gigantycznych posągów
W ogólnym rozrachunku można natomiast uznać, że osadnictwo w Ake utrzymywało się nieprzerwanie mniej więcej od 1100 do 1550 roku. Życie w obrębie dawnych ruin trwało więc przez około 450 lat. Mieszkańcy przystosowali się do zmienionego otoczenia, a dodatkowo zachowali część tradycji związanych z miejscem, w którym żyli ich przodkowie. Ostatnie znane historyczne wzmianki o Ake pochodzą z 1567 roku. Zachowany list z tego okresu stanowi ważny punkt odniesienia dla badaczy próbujących ustalić, kiedy miejscowa społeczność ostatecznie przestała funkcjonować w dawnym centrum osadniczym. Naukowcy przypuszczają, że kres tamtejszego osadnictwa mógł wiązać się z hiszpańską kolonizacją i przymusowym przesiedlaniem rdzennych mieszkańców.
Źródło:Latin American Antiquity