Tre 903 zaprezentowano na EICMA jako koncept, bez terminu produkcji i pełnej specyfikacji. Benelli pokazało przy nim własny pomysł na dalszy rozwój sportowego motocykla. Ruchome powierzchnie aerodynamiczne i rama z osobnych sekcji wymagają jeszcze dopracowania, zanim można będzie porównywać maszynę z gotowymi modelami drogowymi.
Skrzydła mają reagować podczas jazdy
Najbardziej wyrazistym rozwiązaniem jest aktywna aerodynamika. Elementy mają zmieniać ustawienie na podstawie informacji zbieranych przez elektronikę o położeniu i ruchu motocykla. Założono także możliwość niezależnej pracy poszczególnych części. Ich pozycja nie musiałaby więc pozostawać taka sama przez cały przejazd.

Stała powierzchnia aerodynamiczna jest kompromisem. Kształt przydatny do uzyskania docisku przy dużej prędkości może zwiększać opór w innym momencie jazdy. Ruchomy element daje konstruktorom możliwość zmiany tego kompromisu. Można ustawić go stosownie do sytuacji zamiast przez cały czas wozić w jednej pozycji.
Wpływ prędkości jest przy tym bardzo duży. Przy podobnych pozostałych warunkach siła aerodynamiczna rośnie w przybliżeniu z jej kwadratem. Podwojenie prędkości daje więc około czterokrotny wzrost siły, nie dwukrotny. To wyjaśnia, dlaczego niewielka powierzchnia może mieć znaczenie na szybkim odcinku toru, a podczas powolnej jazdy jej działanie jest znacznie słabsze. Aktywne sterowanie pozwalałoby dodatkowo zmieniać ustawienie elementu w obrębie tych różnych warunków. Benelli nie podało jednak wielkości efektu dla Tre 903.
Na motocyklu zadanie komplikuje się podczas złożenia. Maszyna pochyla się w zakręcie, a siły działające na powierzchnie zmieniają odniesienie do nawierzchni. Układ sterujący musi uwzględniać ten ruch, jeżeli ustawienie skrzydeł ma pomagać w prowadzeniu. Dlatego sama obecność siłownika nie przesądza jeszcze o korzyści. Znaczenie ma strategia, według której całość pracuje.
Benelli nie opublikowało wielkości uzyskiwanego docisku ani wyników jazd z aktywnymi skrzydłami. Z tego powodu nie da się jeszcze ocenić, ile układ wnosi do prowadzenia. Szczególnie interesowałoby mnie przejście między hamowaniem a skrętem: pozycja motocykla szybko się wtedy zmienia, a sterowanie musi odpowiednio dobrać ustawienie elementów. Taka demonstracja wyjaśniłaby więcej niż nieruchomy model na stoisku.
Tre oznacza powrót trzech cylindrów
Motocykl ma korzystać z nowej rzędowej jednostki trzycylindrowej o pojemności 900 cm³. Dla Benelli jest to układ mocno związany z wcześniejszymi sportowymi konstrukcjami. Sama nazwa Tre daje fanom marki czytelne odniesienie, zanim zajrzą do opisu silnika.
Docelowa moc i moment nie zostały ogłoszone. Z podobnej pojemności oraz liczby cylindrów nie da się ich uczciwie odgadnąć. Konstruktor może inaczej dobrać stopień wysilenia, zakres użytecznych obrotów i sposób oddawania napędu. Trzycylindrowy układ mówi więc o budowie jednostki, a nie o gotowych osiągach przyszłego motocykla.
W rzędowej trójce silnik jest też inaczej rozplanowany niż w szerokiej czterocylindrówce. Jego gabaryty wpływają na możliwość ułożenia pozostałych elementów podwozia. W przypadku konceptu z mocno zaznaczoną ramą i aerodynamicznymi dodatkami ma to znaczenie dla całej sylwetki. Nie wystarczy wsunąć nowej jednostki w stare nadwozie, jeśli pozostałe rozwiązania mają rzeczywiście razem działać.
Na powrót trzech cylindrów patrzę z zainteresowaniem także ze względu na sposób rozwijania mocy. Charakter silnika kształtują między innymi rozrząd, układ dolotowy i jego strojenie. Benelli będzie mogło dobrać je do nowej maszyny. Znana nazwa Tre nie określa więc jeszcze reakcji na gaz ani tego, jak często podczas jazdy trzeba będzie zmieniać przełożenie.
Rama z osobnych sekcji
Drugą ważną częścią projektu jest modułowa rama. Jej główne fragmenty rozdzielono, co ma dawać możliwość pracy nad geometrią i właściwościami poszczególnych sekcji. Taka budowa może być przydatna podczas rozwijania kilku motocykli opartych na wspólnej podstawie.
Rama łączy elementy podwozia i przenosi obciążenia powstające podczas przyspieszania, hamowania oraz skręcania. Zmiana jej sztywności lub położenia punktów mocowania wpływa na zachowanie całej maszyny. Podział na sekcje pozwala konstruktorowi rozwijać określony fragment bez projektowania każdej części od początku, ale wymaga też dopracowania połączeń między nimi.
Nie oznacza to możliwości samodzielnego składania różnych motocykli z dowolnych modułów. Każdy seryjny wariant nadal potrzebowałby własnej geometrii, sprawdzenia obciążeń i dopuszczenia do ruchu. Potencjalna elastyczność dotyczy przede wszystkim pracy producenta. Dopiero przy kolejnych modelach byłoby widać, czy wspólna konstrukcja rzeczywiście pomaga rozbudować ofertę.
Obok konceptu stały również motocykle produkcyjne, między innymi Tornado Naked Twin 700 i TRK 602 X. To one reprezentują bieżącą ofertę, podczas gdy Tre 903 pokazuje dalszy kierunek prac. Przy trzech cylindrach i modułowej ramie marka zostawia sobie możliwość rozwoju większej rodziny. Dopiero kolejne prezentacje pozwolą zobaczyć, które z tych rozwiązań rzeczywiście przejdą do produkcji.

W Tre 903 szczególnie ciekawi mnie współpraca ruchomej aerodynamiki z podwoziem. Współczesny motocykl sportowy już zbiera dużo informacji o własnym ruchu; Benelli chce wykorzystać je również do zmieniania zewnętrznego kształtu. Fizyczny prototyp pozwoliłby wreszcie zobaczyć, jak taki układ zachowuje się podczas hamowania i przejścia z jednego zakrętu w drugi.
