C-01 istnieje obecnie w wizualizacjach, bez potwierdzonej wersji produkcyjnej i terminu sprzedaży. Projektanci opisali sposób wyjmowania akumulatorów, ale nie pokazali jeszcze fizycznego prototypu. Oglądam więc ten pomysł przede wszystkim z perspektywy jego przyszłej obsługi. Każdy moduł trzeba będzie regularnie odblokować, przenieść do gniazdka, a potem prawidłowo zamocować ponownie.
Pełen zestaw albo mniej modułów
Projekt przewiduje osiem akumulatorów Hex-Core po 3 kWh każdy. Razem dawałyby 24 kWh. Właściciel miałby dobierać liczbę zabieranych modułów do planowanej jazdy. Krótki przejazd nie wymagałby wożenia całego zestawu, na dłuższą trasę można byłoby dołożyć pozostałe baterie.

Ten pomysł ma prostą zaletę: część masy akumulatora pozostaje w domu wtedy, gdy nie jest potrzebna jego pełna pojemność. W zwykłym elektrycznym pojeździe kierowca wozi wszystkie ogniwa również po naładowaniu ich jedynie w niewielkim stopniu. Usunięcie energii przez rozładowanie nie usuwa bowiem ciężaru samych ogniw, ich obudów i połączeń.
Modułowość wymaga jednak określenia, jak pojazd działa z różnymi zestawami. Bateria dostarcza nie tylko zapas energii, ale też prąd potrzebny przy przyspieszaniu. Mniej modułów może oznaczać inne warunki zasilania i inną dostępną moc. Projektanci nie pokazali jeszcze szczegółów pozwalających zakładać jednakowe osiągi w każdej konfiguracji.
Nie podano również zweryfikowanego zasięgu. Sama suma 24 kWh nie pozwala przeliczyć koncepcji na kilometry. Zużycie zależy między innymi od prędkości, oporu powietrza i masy gotowego motocykla. Na szybkim odcinku drogi zapas energii może znikać w innym tempie niż podczas spokojnego przejazdu przez miasto.
Gniazdko może zostać w mieszkaniu
Wyjmowane akumulatory odpowiadają na problem dobrze znany mieszkańcom budynków bez własnego garażu. Motocykl można zaparkować przy domu, ale ładowanie wymaga dostępu do prądu. Przeniesienie baterii do gniazdka odwraca tę kolejność: to nośnik energii trafia tam, gdzie da się go naładować.
Przy C-01 wszystko zależy od masy i budowy pojedynczego modułu. Pojemność 3 kWh oznacza już poważny zapas energii, a nie niewielką baterię do sprzętu trzymanego w dłoni. Nie znamy ciężaru gotowego Hex-Core ani sposobu chwytania. Trudno więc stwierdzić, czy przeniesienie go do mieszkania będzie wygodne, szczególnie bez windy.
Podział na osiem części pomaga ograniczyć masę jednego podnoszonego elementu, lecz zwiększa liczbę czynności. Przy ładowaniu całego zestawu trzeba obsłużyć osiem blokad i osiem połączeń, a następnie złożyć wszystko ponownie. Na rysunku te operacje znikają za atrakcyjnym układem sześciokątów. W fizycznym projekcie ich wygoda będzie jedną z najważniejszych cech motocykla.
Pojemność modułu trzeba również zestawić z mocą ładowania. Dla zobrazowania skali: dostarczenie 3 kWh przy stałej mocy 1 kW wymagałoby w idealnym rachunku trzech godzin. W praktyce dochodzą straty i zmiany mocy w trakcie procesu. To przykład obliczenia, a nie zapowiedź parametrów ładowarki C-01, których jeszcze nie znamy. Pokazuje jednak, dlaczego sposób ładowania kilku modułów naraz jest równie ważny jak możliwość ich wyjęcia. Osiem oddzielnych baterii nie skraca automatycznie czasu uzupełniania całego zapasu energii.

Chciałabym móc potwierdzić zablokowanie modułu jednym ruchem, bez poprawiania jego położenia w ciasnym gnieździe. Tę czynność właściciel powtarzałby przy kolejnych ładowaniach. Zaczepy i złącza muszą wytrzymać taką obsługę, a sposób chwytania powinien pozostać wygodny również w rękawicach. Dopiero wtedy wyjmowana bateria ułatwi korzystanie z motocykla osobie, która parkuje z dala od gniazdka.
Moduły obok kolan kierowcy
Sześciokątne przekroje nadają C-01 bardzo rozpoznawalny wygląd. Moduły są mocno wyeksponowane w środkowej części, tam, gdzie przebiegają nogi osoby siedzącej na motocyklu. Z wizualizacji nie wynika jeszcze, czy pozostaje dla nich wystarczająco dużo przestrzeni podczas różnych manewrów.
Na motocyklu kolana zmieniają pozycję przy hamowaniu, zatrzymywaniu i przenoszeniu ciężaru. Dlatego dopasowanie sylwetki jednej postaci na komputerowym obrazie nie kończy oceny ergonomii. Nawet niewielka krawędź może znaleźć się dokładnie w miejscu, które przeszkadza osobie o innym wzroście. Układ baterii trzeba będzie sprawdzić z rzeczywistym ciałem i ruchem.
Podobne znaczenie ma rozmieszczenie modułów przy częściowym obsadzeniu zestawu. Wyjęcie kilku baterii zmienia rozkład masy. Producent musiałby określić dozwolone konfiguracje, by kierowca nie wybierał ich wyłącznie według tego, który element najłatwiej akurat dosięgnąć. Swoboda doboru pojemności wymaga zaprojektowania całego systemu sterowania i mocowania, a nie samych kaset.
Przy C-01 chciałabym zobaczyć najpierw wymianę jednego modułu o docelowej masie. To pozwoli ocenić, czy właściciel wniesie go po schodach i wygodnie umieści z powrotem w motocyklu. Dla kogoś bez garażu powodzenie właśnie tej czynności może przesądzić o użyteczności całego napędu, nawet zanim zaczniemy porównywać jego osiągi.
