"Dziób jest istotną częścią układu pokarmowego ptaków, a także częścią ich szkieletu, która na przestrzeni lat uległa ogromnemu zróżnicowaniu. Można to zaobserwować chociażby porównując wygląd dziobów u papug, flemingów, jastrzębi czy pelikanów" - twierdzi Bhart-Anjan S. Bhullar z Uniwersytetu Yale, autor badania opublikowanego w czasopiśmie Evolution. "Jednak nadal wiemy bardzo mało o tym, dlaczego doszło do takiego zróżnicowania i jak zachodził ten proces w toku ewolucji" - dodaje badacz.

W kształtowaniu czaszki i dziobu u zarodka ptaka biorą udział dwa różne geny. Naukowcy postanowili sprawdzić, co się stanie, gdy ulegną one stłumieniu. Za pomocą drobnocząsteczkowych inhibitorów zablokowali gen związany z rozwojem dzioba. Wtedy właśnie okazało się, że dziób "powrócił" do swej pierwotnej formy, a zarodek wykształcił coś, co przypominało raczej pysk gada, niż dziób. 

"Efekt zdecydowanie przerósł nasze oczekiwania. Jest to niezbity dowód na to, jak prosty, pojedynczy mechanizm rozwojowy może wywoływać szereg nieprzewidywanych efektów" - podsumowuje Bhullar.

Naukowcy nie doprowadzili do wylęgu genetycznie zmodyfikowanych zarodków. "Naszym celem było zrozumienie molekularnych podstaw zmian ewolucyjnych, a nie stworzenie zmutowanego kurczaka" - podsumował Bhullar.

Czytaj więcej: