Commencal w nowym T.E.M.P.O. V2 zmienił drogę, którą przewody trafiają do ramy. Nie ogłasza przy tym odrzucenia całej nowoczesnej konstrukcji. Poprawia konkretny szczegół znany z wcześniejszej generacji. To jedna z tych premier, których sens łatwiej docenić po pierwszym rachunku za serwis niż po pierwszym spojrzeniu na rower.
Przewody omijają stery, ale pozostają w ramie
Poprzedni T.E.M.P.O. prowadził przewody przez zestaw sterów, czyli obszar łożysk pozwalających obracać widelcem i kierownicą. V2 korzysta z osobnych wejść przy główce ramy. Dalej przewody nadal biegną wewnątrz przedniego trójkąta. Zmiana dotyczy zatem miejsca wejścia, a nie powrotu do mocowania całej instalacji na zewnętrznej powierzchni rur.
To również inny model niż elektryczny T.E.M.P.O. Power. Omawiany V2 jest rowerem trailowym napędzanym siłą mięśni. Wspólna część nazwy może sugerować jedną historię, lecz serwisowy temat tej premiery dotyczy konkretnej generacji klasycznego T.E.M.P.O. Warto zachować to rozróżnienie, zwłaszcza gdy oba rowery pojawiają się w tym samym katalogu marki.
Nowa droga przewodów oddziela ich obsługę od części prac przy kokpicie. W układach przeprowadzonych przez stery wymiana łożyska może wymagać odpięcia przewodu hydraulicznego, a potem ponownego połączenia i odpowietrzenia hamulca. Dokładny zakres zależy od konstrukcji. Istota problemu pozostaje jednak czytelna: naprawa elementu odpowiedzialnego za skręcanie zaczyna angażować również układ hamulcowy.
Osobne wejścia pozwalają ograniczyć tę zależność. Nie skracają automatycznie każdej wizyty w warsztacie do kilku minut, ale usuwają jedno z utrudnień. W rowerze regularnie spotykającym wodę, błoto i mycie dostęp do łożysk jest realną potrzebą. Producent nie musi projektować wszystkiego od nowa, żeby poprawić późniejsze użytkowanie taką niewielką korektą.
Łatwiejszy dostęp ma wartość także poza warsztatem
Integracja zwykle świetnie prezentuje się w chwili zakupu. Jej koszty ujawniają się później, kiedy trzeba wymienić zużytą część, zmienić ustawienie kierownicy albo spakować rower. Klient rzadko od razu rozpisuje sobie wszystkie te sytuacje. Widzi gotowy produkt, w którym każdy przewód już znalazł miejsce. Dopiero demontaż pokazuje, ile czynności wymagało jego ukrycie.
Nie wyliczałabym na tej podstawie jednej kwoty oszczędności dla każdego właściciela. Ceny pracy i zakres napraw różnią się między serwisami. Można jednak wskazać sam mechanizm kosztu: więcej rozłączanych elementów oznacza więcej pracy oraz materiałów potrzebnych do ponownego montażu. To szczególnie odczuwalne wtedy, gdy drobna naprawa uruchamia kilka dodatkowych procedur.
Dla osoby samodzielnie dbającej o rower znaczenie ma również liczba potrzebnych umiejętności i narzędzi. Można dobrze radzić sobie z wymianą łożysk, a nie chcieć przy tej samej okazji otwierać hydrauliki. Oddzielenie tych zadań zwiększa swobodę wyboru, co wykonamy w domu, a co zlecimy. Dostępność techniczna przedmiotu nie musi przecież oznaczać obowiązku naprawiania wszystkiego samemu.
Uważam, że właśnie takie cechy powinny częściej trafiać do prezentacji nowych modeli. Informacja o dostępie do części daje wyobrażenie o posiadaniu roweru po dwóch sezonach. Kolejny kolor opowiada głównie o dniu zakupu. Oba mogą mieć znaczenie, ale łatwiejszego serwisu nie trzeba przedstawiać jako mało atrakcyjnego dodatku do właściwych nowości.
T.E.M.P.O. nadal jest pełnoprawnym rowerem trailowym
V2 zachowuje aluminiową ramę i koła 29-calowe. Z tyłu przewidziano 125 mm skoku, a w kompletnej wersji RockShox widelec Lyrik Ultimate oferuje 140 mm. Nie zmieniono zasadniczo charakteru modelu, który ma sprawnie pokonywać podjazdy i dawać swobodę na krętych trasach. Usunięcie przewodów z obszaru sterów nie wymagało rezygnacji z zaawansowanego zawieszenia.
W pokazanej konfiguracji znalazły się mechaniczny napęd Shimano XT z 12 przełożeniami, czterotłoczkowe hamulce i koła DT Swiss XM1700. Producent podaje około 15 kg masy dla rozmiaru S bez pedałów. Ta ostatnia informacja ma znaczenie przy porównaniach: inny rozmiar lub doliczenie pedałów zmieni wynik. Masa całego roweru nie jest jedną stałą wartością niezależną od wersji.
Poprawiono również osłony ramy, które mają ograniczać skutki uderzeń i hałas. Łączy je z nowym prowadzeniem przewodów dość spójny kierunek: zwrócenie uwagi na to, jak rower zachowuje się po wyjechaniu z katalogu. Części stykają się z kamieniami, napęd pracuje na nierównościach, a właściciel później musi całość umyć i utrzymać w sprawności.
Nie wszystkie rozwiązania zmieniono jednak w stronę łatwiejszego domowego demontażu. Pozostał wciskany suport BB92. Jego obsługa nadal wymaga właściwych narzędzi i procedury. To przypomnienie, że gotowy rower jest sumą wielu decyzji. Jedna korzystna korekta nie tworzy automatycznie konstrukcji jednakowo prostej do serwisowania w każdym miejscu.
Zaawansowanie może polegać także na uproszczeniu
W europejskich cenach premierowych rama kosztowała 1785 euro, czyli około 7 840 zł, a kompletny rower około 5 900 euro, czyli około 25 900 zł. To wysoka półka, na której łatwiejsza obsługa powinna być traktowana poważnie. Za taką kwotę kupuje się pojazd na dłużej, wraz z potrzebą regularnego dbania o jego podzespoły. Wygodny dostęp do nich ma praktyczną wartość.
Decyzja Commencala nie wymaga też wyśmiewania wszystkich estetycznych ambicji branży. Uporządkowany kokpit może się podobać, a wewnętrzne prowadzenie bywa rozsądnie wykonane. W konkretnym modelu trzeba jednak policzyć korzyści i skutki. W V2 zachowano większość wizualnego porządku, odsuwając przewody od łożysk. To dość precyzyjnie wybrany zakres zmiany.
Chętnie zobaczyłabym podobną logikę również w innych elementach rowerów. Zanim dojdzie kolejna funkcja, można sprawdzić, czy wymiana istniejącej części nie angażuje połowy sąsiednich. T.E.M.P.O. V2 pokazuje, że poprawa produktu bywa możliwa przez rozdzielenie rzeczy, które wcześniej niepotrzebnie połączono. Pierwszym beneficjentem może być mechanik. Ostatecznie jednak zaoszczędzony czas wraca do właściciela roweru.