W dokumentach homologacyjnych pojawiło się Panigale V4 SP na rok modelowy 2027. Oficjalnej prezentacji jeszcze nie było, ale ślad pozostawiony w dokumentacji California Air Resources Board jest dość konkretny. Ducati zgłosiło gamę Panigale V4 na 2027 rok już w marcu, a późniejsza aktualizacja dodała do niej właśnie odmianę SP. Wiadomo też, że motocykl ma korzystać z silnika o pojemności 1103 cm³.
Mam wrażenie, że jeśli Ducati pójdzie ścieżką poprzednich SP, powstanie jedna z ciekawszych odmian Panigale. Nie dlatego, że będzie miała największą liczbę w katalogu. W tej części rynku znacznie ciekawsze stało się już odejmowanie kilogramów i bezwładności niż dopisywanie kolejnych koni mechanicznych.
Panigale V4 już teraz ma osiągi, których trudno sensownie wykorzystać
Punktem wyjścia będzie najpewniej obecne Panigale V4. Jego 1103-centymetrowy Desmosedici Stradale rozwija 216 KM przy 13 500 obr./min i 120,9 Nm przy 11 250 obr./min. Standardowa wersja waży 191 kg bez paliwa, natomiast V4 S schodzi do 187 kg. To poziom, przy którym dalsza rozmowa o brakujących osiągach zaczyna przypominać narzekanie, że odrzutowiec mógłby odrobinę szybciej kołować po lotnisku.
SP może więc zająć bardzo charakterystyczne miejsce w rodzinie. Z jednej strony pozostanie przy większym, 1103-centymetrowym silniku drogowym. Z drugiej powinno dostać rozwiązania zdecydowanie bardziej torowe. Nad nim pozostanie Panigale V4 R, którego 998-centymetrowy Desmosedici Stradale R powstał z myślą o homologacji do WorldSBK i w europejskiej konfiguracji osiąga 218 KM.
Literka R prowadzi Ducati w stronę regulaminów wyścigowych, natomiast SP daje producentowi znacznie więcej swobody. Może powstać maszyna dla kogoś, kto chce ekstremalnego Panigale na track day, ale niekoniecznie potrzebuje motocykla zbudowanego wokół wymogów konkretnej klasy wyścigowej.
Poprzednie SP pokazuje, gdzie Ducati może szukać przewagi
Wystarczy przypomnieć Panigale V4 SP2. Ducati wyposażyło je między innymi w karbonowe obręcze, zaciski Brembo Stylema R, radialną pompę hamulcową MCS, suche sprzęgło, lżejszy napęd 520 i regulowane podnóżki z aluminium. Był też zestaw elementów przeznaczonych do jazdy torowej.
Szczególnie interesujące są koła. W SP2 karbonowe obręcze były o 1,4 kg lżejsze od kutych aluminiowych stosowanych w V4 S. Ducati podawało również spadek momentu bezwładności o 26% z przodu i 46% z tyłu. W praktyce takie zmiany mogą być dla kierowcy znacznie bardziej odczuwalne niż niewielki wzrost mocy. Motocykl łatwiej zmienia kierunek, wymaga mniejszego wysiłku i sprawniej reaguje przy składaniu w zakręt.
I właśnie w tym kierunku spodziewałabym się rozwoju nowego SP. Dokumenty homologacyjne nie zdradzają jeszcze wyposażenia, więc karbonowych kół, suchego sprzęgła czy mocniejszych hamulców nie można dziś traktować jako potwierdzonych. Historia tej odmiany daje jednak Ducati gotowy przepis.
Kolejne Panigale dla kolekcjonerów? Oby przede wszystkim dla kierowców
Ducati w ostatnich latach bardzo chętnie mnoży specjalne Panigale. Są wersje Tricolore, limitowane edycje rocznicowe, motocykle związane z sukcesami wyścigowymi i kolejne modele przeznaczone dla klientów, którzy chcą czegoś rzadszego niż zwykłe V4 S. Obecna gama jest już wyjątkowo szeroka.
Da się więc spojrzeć na SP cynicznie i uznać je za kolejną okazję do postawienia wyższej ceny przy motocyklu, który i tak jest absurdalnie szybki. Trochę tak zapewne będzie. Ekskluzywność od dawna stanowi część biznesu Ducati.
Mnie bardziej przekonuje jednak druga możliwość. SP może wrócić jako wersja, w której pieniądze rzeczywiście trafiają w elementy wpływające na prowadzenie. Lżejsze koła, hamulce odporne na intensywną jazdę, torowe podzespoły czy zmniejszenie masy mają sens nawet wtedy, kiedy silnik pozostaje praktycznie bez zmian.
Przy 216 KM trudno przecież powiedzieć, że Panigale potrzebuje ratunku w dziedzinie mocy.
Ducati może mieć tu bardzo dobry środek między V4 S a V4 R
Na pełną specyfikację trzeba jeszcze poczekać. Nie znamy wyglądu, masy, wyposażenia ani ceny Panigale V4 SP 2027. Sam wpis w dokumentacji homologacyjnej wskazuje jednak, że powrót oznaczenia SP jest bardzo realny.
Jeżeli Ducati zachowa charakter wcześniejszych odmian Sport Production, dostaniemy motocykl znajdujący się w ciekawym miejscu pomiędzy świetnie wyposażonym V4 S a radykalnym V4 R. I chyba właśnie tam jest dziś przestrzeń na najbardziej interesujące Panigale.
Wyścig na moc doszedł bowiem do punktu, w którym kilka dodatkowych koni niewiele już mówi. Bardziej chciałabym wiedzieć, ile masy Ducati zdoła usunąć, jak zmniejszy bezwładność kół i ile torowego charakteru uda się dodać bez zamiany motocykla w sprzęt przeznaczony wyłącznie dla zawodnika.
SP ma szansę odpowiedzieć właśnie na te pytania. Jeśli tak się stanie, 216 KM naprawdę wystarczy.