Badania prowadzone przez hiszpańsko-egipską misję archeologiczną ujawniły kompleks grobowy datowany na okres od około 30 r. p.n.e. do IV wieku. W grobowcach znajdowały się mumie owinięte w bogato zdobione tkaniny, drewniane sarkofagi oraz liczne artefakty wskazujące na wysoki status społeczny części pochowanych osób. Wśród znalezisk wymienia się trzy złote języki i jeden wykonany z miedzi, umieszczone bezpośrednio w ustach zmarłych.
Czytaj też: Archeolodzy odnaleźli na Bałkanach dziwne sanktuarium. To konstrukcja z epoki brązu, która wymyka się logice
Choć dla współczesnej wyobraźni może to wydawać się makabryczne, dla starożytnych mieszkańców Egiptu stanowiło element głęboko zakorzenionego systemu wierzeń. Złoto uznawano za metal boski i niezniszczalny, a umieszczenie złotego języka w ustach miało zapewnić zmarłemu możliwość mówienia w zaświatach, szczególnie przed bogiem podziemi. Odkrycie potwierdza, iż nawet w epoce rzymskiej – kiedy Egipt znajdował się pod silnym wpływem kultury śródziemnomorskiej – lokalne wierzenia nie tylko przetrwały, ale były aktywnie praktykowane i łączone z obcymi tradycjami religijnymi.
Na tym jednak niezwykłości się nie kończą. W jednym z ciał archeolodzy znaleźli papirus zawierający fragment II księgi Iliady Homera, znanej jako Katalog okrętów. To wyjątkowe znalezisko pokazuje, że w miejscu pochówku obecne były również wpływy kultury greckiej, a teksty literackie mogły mieć znaczenie symboliczne lub rytualne w kontekście życia po śmierci.
Sam kompleks grobowy okazał się bardziej złożony, niż początkowo przypuszczano. Archeolodzy natrafili na komory zbudowane z wapienia, w których znajdowały się zarówno zmumifikowane ciała, jak i szczątki kremacyjne umieszczone w naczyniach. W niektórych przypadkach odkryto także szczątki zwierząt, w tym fragmenty kota, co może wskazywać na obecność ofiar rytualnych lub symbolicznych towarzyszy w zaświatach.
Starożytne miasto Oksyrynchos, znane dziś jako Al-Bahnasa, od dziesięcioleci dostarcza niezwykle cennych znalezisk: od papirusów literackich po rozbudowane nekropole. Najnowsze badania potwierdzają, iż był to obszar intensywnego przenikania się kultur, gdzie tradycje egipskie współistniały z grecko-rzymskimi wierzeniami oraz praktykami pogrzebowymi.
Czytaj też: Prehistoryczne menu Europy było znacznie bardziej skomplikowane, niż sądzono
Egipscy urzędnicy odpowiedzialni za dziedzictwo kulturowe, podkreślają natomiast, że znalezisko nie tylko wzbogaca wiedzę o rytuałach pogrzebowych, ale dodatkowo pokazuje niezwykłą różnorodność cywilizacji rozwijającej się nad Nilem na przestrzeni wieków. Choć złote języki przyciągają największą uwagę, to właśnie połączenie mumifikacji, kremacji, tekstów literackich i elementów symbolicznych czyni tę nekropolę jednym z najbardziej fascynujących odkryć ostatnich lat.
Źródło:Archaeology Mag