Farer wraca do tego projektu z poprawką wymagającą oglądania z bliska. W dużym zdjęciu wygląda ona zupełnie inaczej niż na nadgarstku. Właśnie ta zmiana skali pozwala docenić pracę, której podczas szybkiego sprawdzania godziny prawdopodobnie nawet nie zauważymy.
Pod wskazówkami jest Eisenkiesel
Eisenkiesel to odmiana kwarcu z wtrąceniami związków żelaza. W tarczy Strattona dają one charakterystyczne ciepłe żyłki na ciemnym tle. Kamień jest cięty i polerowany do cienkiej płytki; producent podaje około milimetra grubości gotowego elementu. Naturalny układ przebarwień pozostaje widoczny między oznaczeniami.
Nie należy zatem oczekiwać dokładnej kopii reklamowej fotografii. Inna sztuka może mieć mocniejszą linię z jednej strony, spokojniejszy fragment pośrodku albo odmienny rozkład koloru. To właściwość użytego materiału, a nie osobna edycja dla każdej kombinacji żyłek.
Właśnie dlatego przy takim zakupie chciałabym, jeśli jest to możliwe, zobaczyć konkretny egzemplarz. Wyraźne pasmo przebiegające obok okna Księżyca daje inny efekt niż niemal jednolicie ciemna powierzchnia. Zainteresowanie naturalnym kamieniem oznacza również zgodę na tę zmienność, której lakierowany nadruk nie powtórzy w ten sam sposób.
Eisenkiesel zyskał rozpoznawalność w zegarkach dzięki wykorzystaniu go między innymi przez Rolexa. Sam wspólny materiał nie ustala jednak podobieństwa całych konstrukcji. Farer łączy go z poduszkowatą kopertą, świecącymi oznaczeniami i dużym wizualnie oknem faz. To wyraźnie własny układ.
Szwajcarski specjalista opracował nowy wizerunek Księżyca
Dysk przygotowała firma AJS Production. Laser mikrotrawi kolejne warstwy farby i materiału luminescencyjnego, aby uzyskać szczegóły przypominające powierzchnię Księżyca. Wizerunek ma mniej niż 6 mm średnicy. Detale, które na powiększeniu wyglądają niemal jak krajobraz, mieszczą się więc na powierzchni mniejszej od paznokcia.
To dobry przykład zmiany, która nie wymaga przestawienia całej konstrukcji zegarka. Pierwszy Stratton miał już świecący dysk, ale nowa grafika dodaje mu wyraźniej zarysowaną powierzchnię. Przy zbliżeniu różnica staje się istotnym elementem projektu, choć mechaniczna funkcja wskazania pozostaje ta sama.
Super-LumiNova potrzebuje naświetlenia, aby później emitować światło. Jasność nie jest stała przez całą noc. Przy zdjęciach wykonanych po mocnej ekspozycji efekt może być szczególnie wyrazisty, dlatego nie utożsamiałabym jednego kadru z identycznym wyglądem po wielu godzinach w ciemności.
W Strattonie świecą również indeksy wykonane z Lumicast, czyli materiału łączącego ceramikę i Super-LumiNovę, oraz wypełnienia wskazówek. Oznaczenia czasu i ozdobny Księżyc mają więc wspólną nocną oprawę. Dla mnie to spójniejszy efekt niż pojedynczy świecący punkt na całkowicie ciemnej tarczy.
Fazy Księżyca mają spokojniejsze tempo
Wskazanie faz odtwarza cykl zmian wyglądu Księżyca widzianego z Ziemi. Na tarczy można obserwować, jak jego widoczny fragment stopniowo się zmienia. To funkcja o innym rytmie niż stoper: jej sens ujawnia się po kolejnych dniach, a nie podczas obserwacji przez kilkanaście sekund.
Nie potrzebuję takiego wskazania do planowania większości zajęć. W zegarku mechanicznym cenię je za możliwość pokazania upływu czasu w skali wykraczającej poza bieżącą godzinę. Przy kamiennym tle dobrze współgra także z samym tematem projektu. Grafika i funkcja prowadzą tu w podobnym kierunku.
Trzeba natomiast prawidłowo ustawić wskazanie, a po zatrzymaniu zegarka przywrócić odpowiednią fazę. Nie jest to bieżący pomiar wykonywany przez czujnik obserwujący niebo. Mechanizm pokazuje określony cykl, zgodnie z własną konstrukcją i początkowym ustawieniem. Warto znać tę zasadę, żeby nie oczekiwać automatycznej aktualizacji po długiej przerwie.
Pełny cykl od nowiu do kolejnego nowiu trwa średnio około 29,5 doby. Nie pokrywa się więc dokładnie z miesiącem kalendarzowym. Widoczna zmiana faz wynika z położenia Księżyca, Ziemi i Słońca oraz tego, jaką część oświetlonej powierzchni widzimy. Zegarkowy dysk jest mechanicznym sposobem przedstawienia tego rytmu w małej skali.
Zwykłe fazy nie powstają przez zasłanianie Księżyca cieniem Ziemi. Taki układ ma znaczenie podczas zaćmienia. Na co dzień obserwujemy inną część jego oświetlonej połowy. Ten szczegół pomaga inaczej patrzeć na wycięcie w tarczy: jego zadaniem jest pokazać zmianę widocznego fragmentu, a nie miniaturowe zaćmienie powtarzane przez cały miesiąc.
Nazwa pochodzi od astronoma z Cambridge
Stratton upamiętnia Fredericka Johna Marriana Strattona, brytyjskiego astronoma i matematyka. W latach 1928-1947 był profesorem astrofizyki w Cambridge. Farer wykorzystuje jego nazwisko w rodzinie zegarków z fazami Księżyca, więc odniesienie ma czytelny związek z funkcją na tarczy.
Ręczne nakręcanie i niewielka koperta
Stratton II wykorzystuje mechanizm Sellita SW288-1 M a w klasie Elaboré. Nakręca się go ręcznie, a rezerwa chodu wynosi około 45 godzin. Przez szafirowy dekiel widać zdobiony mostek i elementy mechanizmu. W tym modelu kontakt z koronką należy więc do regularnego korzystania z zegarka.
Koperta ze stali 316L ma 38,5 mm średnicy, 11,5 mm grubości i 43,8 mm między końcami uszu. Złociste wykończenie PVD nie oznacza wykonania jej z litego złota. Poduszkowaty kształt oraz skręcony wzór na bokach pozwalają odróżnić obudowę także wtedy, gdy nie patrzymy bezpośrednio na tarczę.
Wymiary są dla mnie zachęcające, bo pozostawiają miejsce na wyraźny rysunek bez tworzenia bardzo szerokiego zegarka. O ostatecznym ułożeniu na ręce zdecyduje jednak także pasek. W ofercie są różne odmiany skóry i zamszu, które mogą wzmocnić lub złagodzić ciepły charakter tarczy.
Od góry zastosowano zakrzywione szkło szafirowe z powłoką antyrefleksyjną od spodu. Deklarowana szczelność to 50 metrów. W tym zestawie uwagę przyciąga głównie kamień, ale szkło i wymiary pozostają ważne dla sposobu codziennego oglądania tarczy oraz noszenia zegarka.
Pierwsza partia jest krótka, dalsze są planowane
Europejska cena wynosi 2225 euro, czyli około 9770 zł, z podatkami dla krajów UE. Model jest oferowany w przedsprzedaży, z informacją o wysyłce 21 grudnia. Pierwszą partię opisano jako 100 sztuk, przy zaplanowanych kolejnych na 2027 rok. To istotna różnica względem stwierdzenia, że powstanie tylko sto egzemplarzy na zawsze.
Przy tym zegarku wybrałabym najpierw tarczę, którą chcę oglądać, a dopiero potem numer sztuki i pasek. Jego sens opiera się na konkretnym zestawieniu: naturalne żyłki, ciepłe wykończenie oraz drobny, szczegółowy Księżyc. Laser dopracował tu kilka milimetrów obrazu, ale właśnie te milimetry zmieniły najważniejszy punkt całego projektu.