Dlatego zapowiedź powrotu Sportstera wydaje mi się bardzo ważna. To ruch w stronę motocykla bardziej przystępnego, prostszego w założeniu, bliższego dawnemu sposobowi myślenia o marce. Nie chodzi o sentymentalną pocztówkę z przeszłości, tylko o przypomnienie sobie, że Harley nie może być wyłącznie drogim symbolem statusu. Musi też pozostać motocyklem, na którego ktoś realnie może zacząć odkładać.
Sportster wraca
Klasyczny Sportster był przez dekady jedną z najważniejszych bram wejściowych do świata Harley-Davidsona. Linia narodziła się w 1957 roku, a w 1986 roku dostała silnik Evolution, między innymi w dobrze znanej odmianie 883. To właśnie ta późniejsza, bardziej oswojona przez kolejne pokolenia wersja mocno zapisała się w pamięci motocyklistów: nieduży jak na Harleya, wyraźnie tańszy od wielkich cruiserów, podatny na przeróbki, a przy tym nadal mający charakter, którego nie dało się pomylić z niczym innym.
Ten klasyczny rozdział zamknął się na początku dekady. W Europie stary Sportster odpadł wcześniej przez normę Euro 5, a później zniknął szerzej z oferty. Nazwa przetrwała w Sportsterze S z chłodzonym cieczą silnikiem Revolution Max 1250T, bardzo mocnym i technicznie nowoczesnym, ale jednocześnie wyraźnie oddalonym od roli „pierwszego Harleya”. To ciekawy motocykl, tylko odpowiadający na inne pytanie niż to, które przez lata rozwiązywał stary Sportster.
Teraz Harley zapowiada powrót Sportstera z chłodzonym powietrzem silnikiem, średniej wielkości konstrukcją i ceną około 10 tysięcy dolarów, czyli około 36 300 zł według aktualnego kursu. Marka nie ujawniła jeszcze pełnej specyfikacji, więc z deklaracjami trzeba zachować umiar. Nie wiadomo choćby, jak dokładnie będzie wyglądać kwestia pojemności, osiągów ani wyposażenia. Wiadomo za to, że zamysł jest czytelny: Sportster ma być ponownie bardziej osiągalnym Harleyem i bazą do personalizacji, a nie luksusowym gadżetem tylko dla wytrwałych portfeli.
„Back to the Bricks”, czyli Harley próbuje wrócić
Powrót Sportstera jest częścią szerszego planu o nazwie „Back to the Bricks”. Brzmi to jak hasło wymyślone przez dział strategii, ale jego sens jest całkiem przyziemny. Harley chce odbudować sprzedaż, poprawić sytuację dealerów i znowu mocniej oprzeć ofertę na motocyklach, które mają szansę przyciągać nowych klientów. Firma zakłada ponad 350 milionów dolarów EBITDA w 2027 roku i wyraźnie wskazuje, że ta droga ma prowadzić przez większą dostępność, mocniejszą ofertę akcesoriów oraz modele, które naturalnie wciągają właściciela w cały ekosystem marki.
Tu akurat trudno mi się dziwić. Harley przez lata budował ogromną wartość nie tylko na samym motocyklu, lecz także na wszystkim, co dzieje się po zakupie: wydechach, sakwach, siedzeniach, kierownicach, ubraniach, serwisie, klubowej tożsamości. Sama nie raz zostawiłam w salonie sporo kasy właśnie w tej całej otoczce.
Sportster był dla tego modelu biznesowego idealny, bo wielu właścicieli traktowało go jak początek dłuższej przygody, a nie ostateczny cel. W prezentacji dla inwestorów widać to wprost: powrót Sportstera ma dawać marce i dealerom zysk na kilku etapach relacji z klientem, nie tylko w chwili wydania kluczyków.
Można prychnąć, że oto wielka legenda wraca dlatego, że zgadza się w Excelu. Pewnie częściowo tak. Tyle że w motoryzacji kalkulacja i emocje często spotykają się w tym samym miejscu. Jeżeli chłodno policzona strategia prowadzi do stworzenia motocykla, którego od dawna brakowało w ofercie, nie widzę powodu, by się na to obrażać.
Motocykle drożeją szybciej niż marzenia
Cena około 10 tysięcy dolarów nadal nie czyni z Harleya taniej zabawki. W polskich realiach 36 tysięcy złotych przed podatkami, opłatami i lokalną wyceną to kwota poważna. Mimo to, na tle obecnej oferty marki, a zwłaszcza dużych touringów i droższych cruiserów, taki pułap brzmi dużo bardziej przyziemnie. Zwykły klient może przynajmniej zacząć prowadzić tę rozmowę z własnym budżetem, zamiast od razu zamykać kartę w przeglądarce.
Coraz częściej widzę w motoryzacji problem, który Harley teraz próbuje rozbroić. Marki przez lata przesuwały się w stronę droższych, bardziej efektownych produktów, aż zaczęły gubić punkt wejścia. A bez punktu wejścia nie ma świeżej krwi. Są tylko coraz starsi klienci kupujący coraz droższe maszyny. To może działać przez jakiś czas, ale nie buduje przyszłości.
Zresztą Harley nie zatrzymuje się na jednym modelu. Obok Sportstera zapowiada również mniejszego Sprinta, motocykl lokowany poniżej 10 tysięcy dolarów. Do tego firma chce w ciągu trzech lat rozszerzyć ofertę o 20 nowych modeli i wersji wyposażenia, korzystając głównie z istniejących platform. To już nie kosmetyczna korekta katalogu, tylko sygnał, że w Milwaukee naprawdę uznano dotychczasowy kurs za zbyt wąski.
Oczywiście wszystko rozstrzygnie się dopiero wtedy, gdy nowy Sportster pokaże twarz, wagę, silnik i finalną cenę. Harley może stworzyć coś bardzo potrzebnego, ale może też zgubić pomysł w połowie drogi, jeśli motocykl okaże się zbyt drogi, zbyt ugrzeczniony albo przesadnie wykalkulowany. Na razie jednak sam kierunek oceniam pozytywnie. Marka, która przez lata sprzedawała wolność, nie powinna sprawiać wrażenia, że dostęp do niej zaczyna się dopiero od bardzo grubego portfela.