Silnik ma 743 cm³ i układ rzędowy. Jest chłodzony powietrzem oraz olejem, wykorzystuje jeden wałek rozrządu w głowicy i sześciobiegową skrzynię. Maksymalna moc wynosi 55 KM przy 7 000 obr./min, a moment osiąga 63 Nm przy 5 000 obr./min. Jednocylindrowy Himalayan 450 rozwija około 40 KM, więc nowa jednostka zwiększa zapas przydatny podczas przyspieszania z obciążeniem.
Dwa cylindry mają pomóc w dłuższym przejeździe
Według producenta od 3 500 obr./min dostępne jest 90% maksymalnego momentu, czyli około 57 Nm. To wyraźnie poniżej szczytu przypadającego przy 5 000 obr./min. Przy wyprzedzaniu z bagażem szerszy zakres użytecznego momentu może ograniczyć potrzebę redukcji. Chciałabym właśnie takiej reakcji w większym turystyku: zapasu pojawiającego się bez każdorazowego szukania górnej części obrotomierza.

Ciepło odprowadzają zarówno powierzchnie silnika, jak i krążący olej. Jednostka różni się pod tym względem od chłodzonego cieczą singla w Himalayanie 450. Nowy napęd zachowuje rozwiązanie dobrze znane z dwucylindrowych Royal Enfieldów. Większa pojemność idzie tu w parze z wyborem określonej konstrukcji, a nie wyłącznie powiększeniem dotychczasowego silnika.
Porównanie z 450 pokazuje dwa kierunki rozwoju jednej rodziny. Mniejszy model zachowuje lżejszą podstawę i bardziej terenowe proporcje. Większy ma dać inny zapas napędu oraz wyposażenie użyteczne podczas dalszych przejazdów. Osoba często jeżdżąca z pasażerem odczyta tę zmianę inaczej niż ktoś manewrujący samotnie po trudnych ścieżkach.
Przednie koło pokazuje kierunek
750 otrzymuje koła 19 cali z przodu i 17 z tyłu. W mniejszym Himalayanie 450 przednie ma 21 cali. To jedna z najczytelniejszych zmian w założeniu motocykla. Dziewiętnastka pasuje do bardziej drogowego sposobu wykorzystania adventure, choć sam rozmiar koła oczywiście nie rozstrzyga jeszcze całej zdolności poruszania się poza asfaltem.

Przewidziano koła odlewane oraz szprychowe z ogumieniem bezdętkowym. Przednia opona ma rozmiar 110/80 R19, tylna 150/70 R17. Każda konfiguracja trochę inaczej wygląda, ale obie zachowują te same zasadnicze średnice. To właśnie one odróżniają większego Himalayana od bardziej terenowo ustawionego 450.
Większe koło łatwiej przetacza się przez część przeszkód, natomiast jego wymiary wpływają również na geometrię i zachowanie na drodze. Dziewiętnastocalowy przód jest częstym wyborem w turystycznych adventure godzących asfalt z szutrem. W Himalayanie trzeba czytać go razem ze skokami zawieszenia i prześwitem, bo te elementy opisują pozostałą część kompromisu.
Zawieszenie można dostroić do obciążenia
Z przodu pracuje Showa upside-down o średnicy 43 mm. Ma regulację napięcia wstępnego, dobicia i odbicia, a skok koła wynosi 190 mm. Tylny amortyzator ze sprężyną i układem dźwigni daje 175 mm skoku. Pozwala ustawić napięcie wstępne oraz tłumienie odbicia. Zdalny regulator ułatwia zmianę przy różnym obciążeniu.
Pasażer i bagaż zwiększają obciążenie tylnego zawieszenia. Regulacja napięcia wstępnego pozwala przywrócić odpowiednie ugięcie pod tą masą, choć sama sprężyna zachowuje swoją sztywność. Zewnętrzny regulator ułatwia zmianę ustawienia przed kolejną trasą. Doceniłabym go szczególnie przy przeplataniu samotnych przejazdów podróżami we dwoje, gdy obciążenie zmienia się często.

Z przodu pracują dwie pływające tarcze hamulcowe 280 mm, z tyłu pojedyncza 255 mm. Elektronika obejmuje ABS i kontrolę trakcji uwzględniające pochylenie. Na luźnym podłożu można wyłączyć ABS tylnego koła. Pozostawienie przedniego pod kontrolą systemu pozwala osobno dobrać sposób pracy hamulca, którym kierowca może sterować poślizgiem z tyłu.
Większy napęd oznacza również większą masę
Oficjalna specyfikacja podaje 224 kg z olejem i 90% paliwa. Dla mniejszego 450 producent wskazuje 196 kg. Przyrost wynosi więc 28 kg, które kierowca odczuje szczególnie podczas podnoszenia i przetaczania motocykla. Większy zapas napędu oraz wyposażenie turystyczne mają pod tym względem wyraźny koszt. Na trudniejszym podłożu ta różnica może być równie istotna jak dodatkowe cylindry.
Siedzenie umieszczono na wysokości 815 mm, prześwit wynosi 205 mm, a rozstaw osi 1 522 mm. Kanapa jest więc względnie nisko jak na turystyczne adventure. Pozycję wyznacza jednak również jej szerokość i kształt przy zbiorniku. Łatwiejsze sięganie nogami do ziemi może pomóc przy zatrzymaniu, ale nie zmienia masy całej konstrukcji.

Ładowność wynosi około 194 kg. Przy trasie we dwoje trzeba w niej zmieścić obie osoby, bagaż i wyposażenie zaliczane do obciążenia. To użyteczna liczba już na etapie planowania zestawu. Kufry i stelaże dodają własną masę, zanim trafią do nich ubrania, narzędzia i pozostałe rzeczy.
Zbiornik i osłona odpowiadają na turystyczny plan
Zbiornik mieści 17,8 litra. Sama pojemność nie wyznacza zasięgu bez danych o zużyciu, ale pokazuje wielkość zapasu paliwa. Większy Himalayan ma również regulowaną szybę i oddzielne siedzenia kierowcy oraz pasażera. Układ pozwala myśleć o dalszej trasie i dostosowaniu osłony bez opierania całej oceny wyłącznie na silniku.
Royal Enfield współpracuje z Givi nad rozwiązaniami bagażowymi. Rozmieszczenie kufrów i mocowań wpływa na szerokość zestawu oraz dostęp do siedzenia pasażera. Dobranie tych części do modelu może ułatwić planowanie wyjazdu, bo właściciel zna granice gabarytów. Nadal pozostaje wybór wielkości kompletu i kontrola jego masy względem ładowności, zanim do środka trafią rzeczy.

W podróży położenie bagażu ma znaczenie obok samej pojemności kufrów. Ciężar ulokowany wysoko i daleko za kierowcą zmienia rozkład obciążenia. Możliwość dobrania mniejszego kompletu do samotnej trasy jest więc równie przydatna jak duży zestaw na wyjazd we dwoje. Nie każda podróż wymaga wykorzystania wszystkich punktów mocowania.
Elektronika stała się dużą częścią Himalayana
Pięć trybów jazdy obejmuje ustawienia Road, Road Sport, Rain, Trail i Custom. Informacje pojawiają się na okrągłym, czterocalowym TFT. System Tripper Dash obsługuje mapową nawigację, a zestaw łączności obejmuje funkcje telefonu i platformę Wingman 2.0. To wyraźne rozwinięcie względem prostego obrazu pierwszego Himalayana 411.
Na liście wyposażenia są tempomat, kontrola ciśnienia w oponach i samoczynnie wyłączające się kierunkowskazy. Długi przejazd ze stałą prędkością daje pierwszej funkcji oczywiste zastosowanie. Czujniki ciśnienia pomagają z kolei śledzić parametr, który zmienia zachowanie motocykla i ma znaczenie przy różnym obciążeniu.

Tryb Custom pozwala ułożyć własną konfigurację ustawień. Kierowca może więc korzystać z zestawu dopasowanego do powtarzającej się trasy, obok gotowych opcji Road, Road Sport, Rain i Trail. To część zmian w obsłudze większego Himalayana. Silnik nadal wymaga ręcznego wyboru biegów, lecz reakcję napędu i działanie elektroniki można dostroić do własnych oczekiwań.
W brytyjskiej zapowiedzi cena zaczyna się od 6 999 funtów, czyli około 36 910 zł. Polski cennik pozostaje niepotwierdzony. Sama wybrałabym większego Himalayana przede wszystkim do tras z pasażerem, gdzie można wykorzystać zapas momentu i regulację zawieszenia. Do samotnego manewrowania poza asfaltem 28 kg różnicy wobec 450 byłoby dla mnie powodem, żeby dłużej zostać przy mniejszej wersji.
