Spartanie: kim byli?

Spartanie to najbardziej waleczny lud starożytny, znany ze znakomitych umiejętności bojowych, brutalności i restrykcyjnego wychowania.

Ojczyzną i domem walecznych wojowników była Sparta – miasto-państwo położone w greckiej Lakonii. Cały teren państwa nosił właściwą nazwę Lacedemon: miasto było jednak podzielone na kilka mniejszych osad, spośród których to Sparta, stolica stała się zwyczajową nazwą. Sama historia związana z założeniem miasta jest niepewna i owiana tajemnicą – za założyciela i twórcę ustroju uważa się Likurga, niewiele jednak wiadomo o dalszym rozwoju państwa.

Sparta jest znana szerzej nie tylko z lekcji historii, ale także z dzieł kultury. Film ,,300" opowiada o nierównej walce, jaką stoczyli z Persami Leonidas i Spartanie. Historia filmowa pokrywa się tu z życiorysem prawdziwego spartańskiego króla, który stoczył bitwę z potężnym wrogiem, mając pod sobą armię liczącą jedynie trzystu żołnierzy. Sparta przegrała bitwę – to wydarzenie historyczne stanowi jednak najlepszy dowód na waleczność i poświęcenie Spartan.

 

Spartanie: jak wyglądało ich życie?

Starożytna Sparta różniła się od reszty Grecji. Życie Spartanów było skoncentrowane na tym, by przetrwać każdą bitwę – nie oddawali się typowym rozrywkom, koncentrując się na służbie wojskowej i sporcie.

Siłą roboczą w Sparcie byli heloci, niewolnicy sprowadzani z podbitych ziem. Przypadały im obowiązki związane z uprawą pól, a w niektórych przypadkach – także z utrzymaniem domostwa.. Mimo, że należeli do państwa, mieli dostęp do pewnych swobód: mogli zakładać rodziny, zwiększając tym samym liczebność przyszłych niewolników, posiadać drobny, majątek, a nawet – zachowywać część zebranych plonów.

Starożytna Sparta była waleczna, lecz zżyta – niektóre posiłki spożywano w grupach piętnastoosobowych, właśnie po to, by zjednoczyć ludność. Równość wobec prawa obrazuje określenie homoioi (tłum. – ,,równi", ,,jednakowi"), przypadające całej grupie pełnoprawnych obywateli Sparty.