Brzmi trochę jak opieka zdalna, trochę jak domowy monitoring, a trochę jak technologiczny sposób na uspokojenie własnych nerwów. I właściwie trudno się temu dziwić. Coraz więcej osób traktuje zwierzęta jak pełnoprawnych domowników, a jednocześnie żyjemy tak, jakby doba była za krótka nawet dla ludzi.
Praca poza domem, wyjazdy, zakupy, korki, spotkania – wszystko to sprawia, że pies zostaje sam, kot znika gdzieś między sofą a parapetem, a człowiek w połowie dnia sprawdza telefon z myślą: ciekawe, czy wszystko w porządku. Petcube nie zastępuje obecności, ale daje namiastkę kontaktu.
Domowy Wielki Brat, tylko z chrupkiem w środku
Petcube Bites 2 Lite ma kamerę 1080p HD, szeroki kąt widzenia 160°, 8-krotny zoom cyfrowy i tryb nocny. Do tego dochodzi dwukierunkowe audio oraz dozownik smakołyków, którym można sterować z telefonu. Pojemnik mieści do około 680 gramów, a samo urządzenie można postawić na półce albo zamontować na ścianie. W Polsce cena wynosi 699 zł. Ciężko uznać, czy to rozsądna wycena, ale jestem pewna, że wielu właścicieli zwierząt zdecyduje się na taki zakup.
Najbardziej chwytliwa funkcja jest oczywiście prosta: można zdalnie rzucić psu albo kotu smaczek. W aplikacji widzimy zwierzę, mówimy do niego, klikamy i nagroda ląduje na podłodze. W przypadku psa może to wspierać trening zostawania samemu, choć wymaga rozsądku.
Zwierzę, które zacznie cały dzień czekać pod kamerą na przekąskę, nie staje się spokojniejsze, tylko uczy się nowego rytuału. Z kotem bywa jeszcze zabawniej, bo część kotów zignoruje całe urządzenie z godnością monarchy, a część potraktuje je jak automat do jedzenia, który z niewiadomych przyczyn działa za rzadko.
Technologia dla zwierząt czy dla naszej głowy?
Mam wrażenie, że w takich produktach mniej chodzi o techniczny popis, a bardziej o emocjonalną potrzebę stałego podglądu. Jeszcze kilkanaście lat temu wychodziło się z domu i tyle. Pies zostawał, kot zostawał, człowiek wracał i dopiero wtedy oceniał straty: poduszka, kwiatek, rolka papieru, obrażona mina. Dziś chcemy wiedzieć natychmiast. Czy pies śpi? Czy szczeka? Czy kot je? Czy ktoś wszedł do mieszkania? Czy to dziwne drapanie było zabawą, stresem czy zwiastunem armagedonu na dywanie?
Petcube wpisuje się w szerszy trend domowej opieki przez aplikację. Mamy kamery do dzieci, czujniki jakości powietrza, automatyczne karmniki, lokalizatory GPS, inteligentne fontanny i obroże mierzące aktywność. Zwierzęta trafiły do internetu nie dlatego, że tego chciały, lecz dlatego, że my przenieśliśmy do internetu niemal cały dom. W tym sensie kamera z dozownikiem smaczków jest logicznym etapem rozwoju smart home. Skoro można zdalnie włączyć robot sprzątający, sprawdzić pralkę i zamknąć drzwi, to czemu nie zerknąć, czy pies właśnie nie planuje remontu kanapy?
Przydatne, ale pod warunkiem, że nie zwalnia z myślenia
Taki gadżet może być naprawdę użyteczny. Dla opiekunów zwierząt z lękiem separacyjnym kamera bywa pierwszym sposobem, by zobaczyć skalę problemu. Inaczej brzmi opowieść sąsiada, że pies czasem szczeka, a inaczej nagranie pokazujące, że zwierzę przez dwie godziny chodzi w kółko, dyszy i nie potrafi odpocząć. Wtedy technologia może pomóc podjąć decyzję o konsultacji z behawiorystą albo weterynarzem. Petcube oferuje też dostęp do czatu weterynaryjnego w aplikacji, choć tego typu usługa powinna być traktowana jako wsparcie, a nie zamiennik normalnej wizyty, szczególnie przy ostrych objawach.
Trzeba jednak uważać na drugą stronę. Kamera łatwo zamienia się w narzędzie nadmiernej kontroli. Jeśli co kilka minut sprawdzamy, czy kot leży dokładnie tam, gdzie powinien, problem może leżeć już nie w kocie. Zwierzę potrzebuje rutyny, bezpieczeństwa, ruchu, kontaktu, mądrego karmienia i odpoczynku. Aplikacja może być dodatkiem, nie protezą opieki. Smaczek podany zdalnie nie zastąpi spaceru, zabawy ani zwykłej obecności. To oczywiste, ale w świecie gadżetów oczywistości często giną pod warstwą funkcji.
Dla kogo Petcube Bites 2 Lite ma sens?
Najbardziej przekonuje mnie zastosowanie tego urządzenia u osób, które realnie chcą obserwować zachowanie pupila podczas nieobecności. Młody pies uczący się zostawania samemu, zwierzak po adopcji, kot wymagający kontroli apetytu, pupil po zabiegu, mieszkanie, w którym chcemy sprawdzić, skąd biorą się konkretne szkody – tu kamera może dać sporo informacji. Dozownik smakołyków jest dodatkiem miłym, ale nie powinien być głównym powodem zakupu, chyba że ktoś wie, że jego pies lub kot dobrze reaguje na taką formę nagrody.
Nie jest to gadżet konieczny w każdym domu ze zwierzęciem, ale też nie wygląda jak kaprys z kategorii kupiłam, bo algorytm zna moje wyrzuty sumienia. Może być praktycznym narzędziem, o ile używa się go z głową. I chyba właśnie w tym tkwi cały urok takich urządzeń: pokazują, jak bardzo chcemy być bliżej zwierząt nawet wtedy, gdy jesteśmy daleko. Tylko dobrze byłoby pamiętać, że pies i kot nie potrzebują naszego głosu z głośnika tak bardzo, jak potrzebują spokojnego, przewidywalnego życia po drugiej stronie ekranu.