Wydawać by się mogło, że nie powinno stanowić problemu rozwiązanie i odczytanie piktograficznego tekstu. Jednak w praktyce przez bardzo długi czas nie można go było odczytać. Większość badaczy uważała, że każdy ze znaków ma swoje pełne znacznie w kontekście np. miejsca, rzeczy. Takie rozumowanie hieroglifów nie zaprowadziło ówczesnych badaczy do rozwiązania zagadki pisma Egipcjan. Sytuacja uległa poprawie dopiero na przełomie XVIII i XIX wieku kiedy odkryto kamień z Rosetty. To swego rodzaju klucz do zrozumienia pisma – hieroglifów egipskich, a także szerszego zrozumienia kultury tego kraju. Przy okazji również rozwiązano problem pisma demotycznego, czyli takiego którym posługiwali się na co dzień mieszkańcy starożytnego Egiptu. Jakie tajemnice odsłonił Kamień z Rosetty? Kto go odkrył? Jak ważne było to odkrycie dla współczesnego człowieka?

 

Co to jest kamień z Rosetty?

Kamień z Rosetty wydawać by się mogło, że jest to po prostu kamień zapisany niemal w 100% hieroglifami i innymi językami starożytnymi. Nic nadzwyczajnego. Jednak w praktyce w związku z tym, że na jednym kamieniu pojawił się ten sam tekst dokładnie w trzech różnych językach potrafiliśmy porównać wszystkie trzy teksty między sobą, a co za tym idzie odczytać jeden z najbardziej zagadkowych języków starożytnych dla współczesnego człowieka. Mowa tutaj oczywiście o hieroglifach, czyli piśmie starożytnych Egipcjan.

Kamień z Rosetty to nic innego jak sporych rozmiarów płyta, dokładnie granodirytowa (w wielu wcześniejszych publikacjach pojawiała się informacja, że płyta ta była wykonana z bazaltu, co jest błędnym określeniem). Wymiary płyty to dokładnie 114,4 centymetrów wysokości, 72,3 centymetrów szerokości oraz 27 centymetrów grubości. Jego waga jest całkiem duża i jest to 762 kilogramy. Front kamienia jest wypolerowany i na nim wyryte są napisy dokładnie w trzech językach starożytnych. Dokładniej mówiąc – po egipsku pismem hieroglificznym, demotycznym oraz w starożytnej greki. Pismo demotyczne używane było w codziennych sytuacjach przez zwykłych Egipcjan. Natomiast hieroglify były swego rodzaju pismem urzędowym do pisania w miejscach ważnych często także związanych z religią czy kultem.

Idąc od góry płyta zaczyna się od języka egipskiego wyrytego przy pomocy hieroglifów. Jest to dokładnie czternaście wersów z 1419 hieroglifami. Górny fragment obelisku jest niepełny - został uszkodzony kilkaset lat przed odnalezieniem. Kolejna część to pismo demotyczne i tutaj mamy trzydzieści dwa wersy i ta zachowała się w najlepszym spośród wszystkich trzech pism stanie. Ostatnie pismo na samym dole to starożytna Greka. Tutaj są trzydzieści cztery wersy i niestety podobnie jak pismo hieroglificzne również zostało uszkodzone. Kamień został uszkodzony w prawym dolnym rogu, a więc nie mamy zakończenia tekstu napisanego w języki greckim.