Problemy świata mody zaczynają być coraz częściej wyciągane na światło dzienne, ale zamiast zamiatać je jak zawsze pod dywan, coraz więcej jednostek pracuje nad znalezieniem dla nich rozwiązań. Jak chociażby potężne drukarki do nakładania barwników bezpośrednio we włókna (potrzeba dosłownie butelkę wody), a teraz nawet bakterie.
Kolor ubrań rośnie sobie przez noc na jedwabiu. To nie jest przenośnia, tylko opisanie istniejącej techniki
Musimy powiedzieć to sobie wprost, bakterie mają bardzo zły PR, a przecież bez nich dosłownie byśmy się rozpadli. To one – mówiąc w dużym uproszczeniu – sprawiają, że jesteśmy wytrzymali, a nasze brzuchy pracują jak należy. Teraz jeszcze jest szansa, że się przysłużą w ograniczaniu stosowania bieżących metod farbowania materiałów tekstylnych.
Projektantka Neri Oxman stworzyła metodę, w której najważniejszym czynnikiem są bakterie natryskiwane bezpośrednio na zadaną powierzchnię materiału. Dzięki wystawieniu jedwabiu uszytego w sposób nadający mu wielu spulchnień na oprysk, a następnie pozostawieniu go w tym stanie na jakiś czas, udało się osiągnąć stonowane kolory indygo oraz różu, zupełnie jakby użyto pigmentów.
Projekt został nazwany Vigils i stworzony w studio twórczyni, który jest także wyposażony w prywatne laboratorium, gdzie naukowcy, projektanci i różni inni artyści mają okazję wspólnie pracować nad niecodziennymi projektami, w ramach których, tak jak tutaj “tworzy się nowe formy materiałów i estetycznej ekspresji”.
Bakterie nie pojawiają się tak znowu znikąd, potrzebne są do tego układanki równania. Włókna jedwabiu są przed przędzeniem pokryte chemikaliami wrażliwymi na kontakt z bakteriami. To właśnie one sprawią, że kolor ożyje, kiedy do działania wejdzie druga porcja spreju. Po stworzeniu tego połączenia, tkaniny mają przeciętnie około 24 godziny spokoju.
Rezultatem nie jest po prostu alternatywny sposób stosowania barwnika: proces biologiczny staje się częścią samego designu, wytwarzając wzory i wariacje, których nie można osiągnąć poprzez konwencjonalne farbowanie i czyniąc w ten sposób każdą tkaninę wyrazem procesu, który ją stworzył
W tym czasie jedwab leżakuje, ale bakterie nie mają chwili przerwy. Zaczynają tworzyć coraz większe kolonie przeradzające się w całe miasta. Ten żywy organizm zaczyna być liczony w wielu miliardach i pożera materiał kawałek po kawałku, co w tym przypadku jest efektem oczekiwanym. Jednakże włókna również mają pewien udział, to właśnie dzięki nim aminokwasy zamieniają się w pigmenty indygo oraz melaniny (nie jest to pierwszy raz, kiedy tak naukowczyni pracuje z melaniną, odpowiedzialną chociażby za kolor skóry).
Trzeba jednak zaznaczyć, że jest to wyłącznie projekt eksperymentalny w ramach którego eksperci z różnych dziedzin badają zależności różnych materiałów i składników. Dlatego niezależnie od tego jak pięknie brzmi perspektywa koloru uzyskiwanego przy pomocy bakterii, to w związku z tym projektem nie zostały wykonane żadne badania sprawdzające faktyczny wpływ na środowisko naturalne.
Czytaj też: Czy będzie można nareszcie kupować jeansy bez wyrzutów sumienia? Przełomowa technologia mówi, że tak
Nie zbadano, czy industrializacja takiego działania miałaby ostatecznie jakikolwiek pozytywny wpływ, ani nawet czy takie rozwiązanie jest wystarczająco trwałe, a także sprawdzono zaledwie jedwab, lekko mówiąc, niezbyt dostępną dla każdego tkaninę. Niemniej, dobrze, że trwają prace w kierunku zmiany status quo.
Źródło: dezeen