Pebblebee podeszło do sprawy inaczej. LÔC8 ma formę niewielkiego walca, który można wsunąć do środka kierownicy roweru, uchwytu kija golfowego albo innego sprzętu o podobnej konstrukcji. I właśnie taki kierunek rozwoju trackerów przekonuje mnie bardziej niż kolejny breloczek. Technologia lokalizacyjna powoli przestaje być dodatkiem zawieszonym na przedmiocie i zaczyna znikać w jego wnętrzu.
Tracker, którego właściwie nie widać
LÔC8 ma zaledwie 60 mm długości i 14 mm średnicy, a w dokumentacji producent podaje masę około 8 g. W przypadku roweru montuje się go wewnątrz kierownicy przy pomocy specjalnego mocowania. Pebblebee przestrzega przy tym, że właśnie kierownica jest zalecanym miejscem instalacji – wrzucenie urządzenia głęboko do metalowej ramy może pogorszyć jakość sygnału.
Brzmi jak drobiazg, ale właśnie w nim tkwi przewaga nad klasycznym lokalizatorem. Z zewnątrz nie pojawia się charakterystyczne pudełko ani uchwyt sugerujący, że rower jest śledzony. Po założeniu chwytu lub owijki dostęp do urządzenia również staje się znacznie trudniejszy.
Podobny pomysł można wykorzystać w kijach golfowych, kijkach narciarskich czy innych elementach sportowego wyposażenia. Oczywiście śledzenie pojedynczego kija golfowego wydaje się luksusem dla ludzi, którym życie dostarczyło już wszystkich innych wygód, ale przy droższym sprzęcie sportowym zaczynam rozumieć tę potrzebę. Zwłaszcza że pozostawienie czegoś na parkingu, przy trasie czy w klubie sportowym zdarza się znacznie częściej niż spektakularna kradzież.
Działa z iPhone’em i Androidem
Pebblebee wykorzystuje Bluetooth i współpracuje zarówno z Apple Find My, jak i Google Find Hub. Przy konfiguracji trzeba jednak wybrać jeden ekosystem. Lokalizator nie może być jednocześnie przypisany do obu sieci. Zmiana platformy jest możliwa po zresetowaniu urządzenia.
Bezpośredni zasięg Bluetooth wynosi w idealnych warunkach do około 152 metrów. Kiedy sprzęt znajduje się dalej, zaczyna działać mechanizm znany z innych trackerów. Informację o jego położeniu mogą anonimowo przekazać znajdujące się w pobliżu urządzenia należące do użytkowników sieci Apple albo Google.
W praktyce właśnie wielkość tych sieci ma ogromne znaczenie. Malutki lokalizator nie posiada własnego połączenia komórkowego i nie wysyła przez cały czas pozycji niczym klasyczny tracker GPS. Potrzebuje znajdującego się w pobliżu kompatybilnego urządzenia. Dlatego jego skuteczność będzie zupełnie inna w centrum dużego miasta niż gdzieś na odludnej leśnej drodze.
Producent obiecuje nawet trzy lata pracy na wymiennej baterii. Nie ma też abonamentu. Trzeba jedynie pamiętać o konfiguracji i aktualizacji oprogramowania przed wepchnięciem LÔC8 głęboko w kierownicę, bo późniejsze dotarcie do przycisku znajdującego się na urządzeniu może wymagać rozbierania całego mocowania.
Ukryty lokalizator nadal nie zamienia roweru w twierdzę
Tutaj przyda się trochę ostrożności, bo słowo ukryty łatwo może stworzyć fałszywe poczucie bezpieczeństwa. Apple i Google rozwijają zabezpieczenia mające zapobiegać wykorzystywaniu trackerów do śledzenia ludzi. Jeśli obcy lokalizator przez pewien czas porusza się razem z osobą oddaloną od jego właściciela, telefon może wyświetlić ostrzeżenie. System może także umożliwić odtworzenie dźwięku pomagającego znaleźć urządzenie.
Z punktu widzenia bezpieczeństwa ludzi jest to oczywiście potrzebne. Dla właściciela skradzionego roweru oznacza jednak, że żaden tracker działający w takich sieciach nie powinien być traktowany jak niewidzialny nadajnik antykradzieżowy. Osoba, która zabrała rower, może po pewnym czasie dowiedzieć się, że podróżuje z lokalizatorem.
LÔC8 ma mimo wszystko pewną przewagę. Nawet jeżeli ktoś otrzyma alert, musi jeszcze znaleźć urządzenie. Odklejenie AirTaga spod siodełka trwa kilka sekund. Poszukiwanie małego walca schowanego pod chwytem kierownicy wymaga już więcej zachodu. Czasem właśnie dodatkowych kilka czy kilkanaście minut może okazać się cenne.
Mały gadżet pokazuje, dokąd zmierzają lokalizatory
LÔC8 kosztuje oficjalnie 39,99 dolarów, czyli około 153 zł. Nie jest więc absurdalnie drogim dodatkiem, szczególnie jeżeli chcemy zabezpieczyć rower albo sprzęt sportowy wart kilka lub kilkanaście tysięcy złotych.
Breloczek jest wygodny przy kluczach, karta pasuje do portfela, ale wiele przedmiotów nie ma dobrego miejsca na przyczepienie kolejnego kawałka plastiku. Ukrycie elektroniki wewnątrz istniejącego elementu konstrukcji wydaje się znacznie bardziej eleganckim rozwiązaniem.
Nie oczekiwałabym od LÔC8 cudów po kradzieży drogiego roweru. Nadal ważniejszy będzie porządny U-lock, rozsądne miejsce parkowania i trochę zdrowej podejrzliwości. Ten mały lokalizator może jednak dołożyć jeszcze jedną warstwę ochrony, której praktycznie nie widać. A w przypadku trackerów dyskrecja bywa dziś zdecydowanie cenniejsza niż efektowny design.