Suzuki SV-7GX trafia dokładnie w tę lukę. To propozycja dla tych, którzy chcą mieć jeden motocykl i rzeczywiście z niego korzystać, zamiast marzyć o osobnej maszynie na każdy scenariusz. Japończycy biorą dobrze znany silnik V2 z rodziny SV650, dodają bardziej turystyczną ergonomię, owiewki, szybę, bagażnik i elektronikę, a potem pakują to w formę crossovera na 17-calowych kołach.
Motocykl dla ludzi, którzy nie mają wolnego miesiąca na wyprawę
Mam wrażenie, że rynek przez lata przekonywał nas, iż prawdziwa motocyklowa przygoda zaczyna się dopiero wtedy, gdy motocykl ma ogromny zbiornik, aluminiowe kufry szerokie jak lodówka i opony gotowe na przeprawę przez Kaukaz. Tymczasem większość właścicieli motocykli potrzebuje czegoś znacznie mniej romantycznego, ale znacznie bardziej użytecznego.
Potrzebuje maszyny, która nie będzie męczyć w korku, nie przestraszy przy manewrowaniu pod domem, nie zamieni szybszej jazdy drogą ekspresową w walkę z wiatrem i nie zrobi się niezgrabna, gdy trzeba podjechać po zakupy albo po prostu wyskoczyć na godzinę za miasto.
SV-7GX ma właśnie taki charakter. Jest wyższa i bardziej zabudowana od klasycznego nakeda, ale nie udaje motocykla wyprawowego. Zamiast koła 19 lub 21 cali dostaje 17-calowe obręcze, a więc rozwiązanie wyraźnie drogowe. Prześwit wynosi 135 mm, co wystarczy na nierówny parking, szuter prowadzący do pensjonatu czy drogę do działki, ale nikt rozsądny nie będzie traktował tego jako zaproszenia do jazdy po kamieniach i koleinach.
V2, który zostaje w rodzinie
Najważniejsza część tej premiery znajduje się między ramą a wahaczem. Suzuki nie porzuca swojego 645-centymetrowego V2, czyli jednostki, która przez lata zbudowała opinię jednego z najbardziej charakterystycznych silników średniej klasy. W nowej odsłonie osiąga 54 kW, czyli około 73 KM, oraz 64 Nm maksymalnego momentu obrotowego.
To wartości, które nie będą straszyć kierowcy przesiadającego się z motocykla 125 cm³ albo wracającego do jazdy po dłuższej przerwie. Jednocześnie trudno uznać je za skromne. Przy masie 211 kg gotowego do jazdy Suzuki powinno mieć dość zapasu, by sprawnie wyprzedzać, jechać z pasażerem i bagażem, a także utrzymać tempo na dłuższej trasie bez poczucia, że silnik pracuje na granicy cierpliwości.
W tym wszystkim jest jeszcze coś, czego nie da się wyliczyć tabelą. V2 ma własny rytm, własną reakcję na gaz i własny sposób budowania wrażenia z jazdy. Dzisiejsze dwucylindrowe motocykle potrafią być znakomite, ale często są tak poprawne, że po kilku kilometrach trudno powiedzieć o nich cokolwiek więcej niż działa. Suzuki ma szansę przypomnieć, że poprawność i charakter nie muszą się wzajemnie wykluczać.
Komfort, który zaczyna się na światłach
Dla wielu osób bardziej niż maksymalna moc liczy się dziś to, czy motocykl nie męczy w tych wszystkich mało efektownych momentach jazdy. Na czerwonym świetle. W korku. Podczas zawracania na ciasznej ulicy. Na stacji benzynowej, gdy trzeba zejść z motocykla w pełnym stroju i nie walczyć z wysokością kanapy.
SV-7GX ma siedzenie umieszczone na wysokości 795 mm, co w segmencie crossoverów jest wynikiem bardzo przyjaznym. Suzuki stawia też na smukłą sylwetkę, regulowaną w trzech pozycjach szybę oraz osłony dłoni montowane seryjnie. To drobiazgi, które w katalogu wyglądają skromnie, ale podczas chłodniejszego poranka albo dłuższego odcinka w deszczu szybko przestają być drobiazgami.
Do tego dochodzi seryjny tylny bagażnik. Niby nic spektakularnego, ale właśnie takich decyzji często brakuje w motocyklach projektowanych pod efektowne zdjęcie reklamowe. Tutaj od początku wiadomo, że ktoś będzie chciał przyczepić torbę, założyć kufer albo pojechać na weekend bez pakowania się jak na obóz harcerski.
Elektronika bez udawania kokpitu myśliwca
Nowe Suzuki ma trzy tryby jazdy, trzystopniową kontrolę trakcji z możliwością wyłączenia, dwukierunkowy quickshifter, system wspierający ruszanie przy niskich obrotach oraz kolorowy ekran TFT o przekątnej 4,2 cala. Jest też łączność ze smartfonem przez Suzuki Ride Connect+, z funkcjami nawigacji i powiadomień.
Ten zestaw wygląda rozsądnie. Nie ma tu obsesji na punkcie ekranów, konfiguracji i dziesiątek ustawień, które po pierwszych dwóch tygodniach właściciel przestaje otwierać. Jest za to wyposażenie, które realnie może uprzyjemnić jazdę: quickshifter podczas dynamiczniejszej trasy, kontrola trakcji na mokrym asfalcie, nawigacja pod ręką i USB-C do ładowania telefonu.
Coraz bardziej przekonuje mnie taki kierunek. Motocykle nie muszą zamieniać się w urządzenia, które przed ruszeniem wymagają przeczytania instrukcji obsługi i ustawienia pięciu profili użytkownika. Czasem wystarczy, że pomagają wtedy, kiedy rzeczywiście tego potrzebujemy, a poza tym pozwalają po prostu jechać.
Cena, która może mieć znaczenie
Suzuki zapowiada wejście SV-7GX do salonów we wrześniu. W polskim cenniku bazowa wersja Pearl Brilliant White kosztuje 34 900 zł, natomiast pozostałe warianty kolorystyczne wyceniono na 35 900 zł. To poziom, który może być dla wielu osób ważniejszy niż kolejnych kilka koni mechanicznych albo bardziej wymyślny pakiet aerodynamiczny.
Za te pieniądze klient dostaje motocykl z V2, seryjnym quickshifterem, kontrolą trakcji, ekranem TFT, regulowaną szybą, osłonami dłoni i przygotowaniem do przewożenia bagażu. W czasach, gdy średnia klasa coraz częściej zaczyna przypominać finansową wspinaczkę, taki zestaw może znaleźć sporo zwolenników.
Suzuki SV-7GX nie wygląda na motocykl, który będzie próbował zmieniać motoryzację. Nie każdy chce udowadniać, że pojedzie dalej, szybciej albo bardziej ekstremalnie niż inni. Część z nas chce po prostu ruszyć w piątek po pracy, zniknąć na dwa dni i wrócić w niedzielę z przekonaniem, że motocykl kupiono po to, by z niego korzystać, a nie podziwiać go pod pokrowcem.