Manx R zdobył brązową nagrodę International Design Excellence Awards 2026 w kategorii Automotive & Transportation. Tym samym został pierwszym seryjnym motocyklem z silnikiem spalinowym wyróżnionym w historii IDEA. To o tyle znaczące, że w ostatnich latach uwagę jurorów w świecie jednośladów częściej przyciągały konstrukcje elektryczne oraz koncepty.
Mam wrażenie, że Norton trafił z tym motocyklem w bardzo dobry moment. Kiedy większość producentów próbuje przekonać nas, że motocykl sportowy musi wyglądać coraz bardziej agresywnie, Manx R przypomina, że szybkość można pokazać również bez wizualnego przeciążenia.
Superbike po odwyku od skrzydełek
Pierwsze spojrzenie na Manxa R może wręcz wywołać lekkie zdziwienie. Gdzie są wszystkie aerodynamiczne dodatki, które ostatnio wyrastają na superbike’ach równie regularnie jak kolejne aparaty w smartfonach?
Norton postawił na duże, gładkie powierzchnie owiewek, niewiele przetłoczeń i mocno ograniczoną liczbę elementów dekoracyjnych. Mechaniczne podzespoły miejscami pozostawiono widoczne, zamiast dokładnie zamknąć je pod plastikiem. Powstała sylwetka, która bardziej przypomina dopracowany projekt przemysłowy niż motocykl obklejony technologiami pochodzącymi z toru wyścigowego. To właśnie ten kierunek znalazł uznanie jurorów IDEA.
Można oczywiście dyskutować, czy Manx R jest piękny. W sieci zdania są mocno podzielone – dla jednych wygląda niezwykle elegancko, inni widzą w nim znajome proporcje Ducati. W tym przypadku sama dyskusja jest jednak dobrym znakiem. Po latach projektowania superbike’ów według podobnego zestawu zasad Norton przynajmniej zaproponował własną interpretację.
IDEA też nie jest konkursem wybierającym po prostu najładniejsze przedmioty. Organizowany od 45 lat program IDSA ocenia między innymi innowacyjność projektu, korzyści dla użytkownika, wpływ na markę, znaczenie społeczne oraz adekwatność estetyki do funkcji produktu. W edycji 2026 zgłoszenia analizowało ponad 40 jurorów, a łącznie ocenianych jest blisko 2 tysiące projektów w 20 kategoriach.
Pod spokojnymi owiewkami siedzi 206 KM
Minimalizm Manxa R kończy się mniej więcej w chwili, gdy zaczynamy zaglądać do danych technicznych. Norton zastosował nowy silnik V4 o pojemności 1200 cm3, rozwijający 206 KM. Do tego dochodzi półaktywne zawieszenie, hamulce Brembo, rozbudowane systemy wspomagające kierowcę oraz 8-calowy ekran TFT. Motocykl został zaprojektowany i jest budowany w siedzibie firmy w Solihull.
Warto zwrócić uwagę na pewien paradoks. Producenci przez lata przyzwyczajali nas, że ogromne osiągi powinny być podkreślane równie agresywną stylistyką. Norton oferuje ponad 200 KM, a mimo tego wizualnie zachowuje sporo dyscypliny.
Motocykl sportowy nadal może wyglądać dramatycznie samymi proporcjami. Niska przednia część, potężny zbiornik, krótki tył i widoczna mechanika wystarczają, żeby Manx R stojący na parkingu raczej nie został pomylony ze skuterem do dojazdów do biura.
W Wielkiej Brytanii podstawowy Manx R kosztuje od 20 250 funtów, czyli około 102 tysięcy zł. Wyższe odmiany szybko przesuwają go jeszcze głębiej w segment motocykli premium.
Norton potrzebował takiego motocykla
Nagroda ma dla Nortona dodatkowe znaczenie, ponieważ firma znajduje się w trakcie kolejnego dużego powrotu. Marka należy dziś do indyjskiego TVS Motor Company, a Manx R jest jednym z modeli mających otworzyć jej nowy rozdział. W gamie pojawiły się również Manx oraz modele Atlas i Atlas GT. Sam producent określa ten etap mianem Resurgence.
Historia Nortona sięga 1898 roku i jest wystarczająco bogata, żeby przez następne dwie dekady wypuszczać motocykle retro oraz sprzedawać klientom wspomnienia. Firma wybrała trudniejszą drogę. Nowe modele korzystają z dawnych nazw, lecz stylistycznie patrzą zdecydowanie do przodu.
Manx R jest tutaj szczególnie ważny, ponieważ wyznacza język projektowania następnych Nortonów. Brąz IDEA może wyglądać jak kolejna statuetka do firmowej gabloty, ale w przypadku odradzającej się marki działa trochę jak potwierdzenie, że obrany kierunek został zauważony również poza motocyklową bańką.
Czasem warto coś z motocykla usunąć
Branża motocyklowa uwielbia dziś pokazywać postęp przez dodawanie. Więcej elektroniki, więcej aerodynamiki, więcej ekranów, więcej elementów, które można później wyróżnić na slajdzie podczas premiery. Manx R przypomina o drugiej stronie projektowania – o umiejętności powiedzenia sobie, że kolejna linia czy kolejny kawałek włókna węglowego może już nie być potrzebny.
Nie spodziewam się nagłego końca mody na skrzydła w superbike’ach. Aerodynamika ma konkretne zastosowanie, szczególnie przy prędkościach osiąganych przez najmocniejsze maszyny. Dobrze jednak zobaczyć producenta, który szuka własnej proporcji między techniką i estetyką.
Ponad 200 KM zawsze będzie robiło wrażenie. W przypadku Manxa R ciekawsze okazuje się jednak to, że ktoś w końcu wiedział również, kiedy odłożyć ołówek.