Duet Baten and Kamp powraca ze swoją kreacją Comfort Seeker Seeker w odmienionej formie. Tym razem robot został sparowany z żywym organizmem, do którego ma przyciągać uwagę innych. Na jednej szali postawiono “istotę” martwa, na drugiej żywą, co ma skutecznie odzwierciedlać przestrzeń ludzką, chociaż żadne z nich nie jest człowiekiem.
Wazon na kwiaty z pojedynczym kwiatem to wymowny symbol niesiony na grzbiecie robota
Podczas, gdy poprzednia praca dosłownie angażowała człowieka, żeby stać się z nią jednością, najnowsze dzieło ma zmuszać do przemyślenia tego co we współczesnym świecie angażuje człowieka i czy w ogóle tak powinno być. Całe pytanie kręci się wokół uwagi, czy na pewno poświęcamy ją właściwym rzeczom?
W drodze do odnalezienia odpowiedzi ma pomóc “żywa” instalacja nowozelandzkiego studia projektantów Baten and Kamp. Tworzy ją kombinacja robota Boston Dynamics, który niesie na grzbiecie wazon wykonany z drukowanego w 3D aluminium oraz szkła. Naturalnie ciśnie się aż na usta pytanie o storczyka spoczywającego wewnątrz naczynia. Spokojnie, to jest żywy element.
Zadanie maszyny jest dość proste, ma się upraszać o uwagę ludzi, żeby ci z kolei obdarzyli nią piękny kwiat. W tym celu użyto przypominającego pająka robota, sprawiającego wrażenie, że jest aż zbyt zaawansowany technologicznie do tak prostego zadania, lecz tak właśnie miało być. Co więcej, Baten and Kamp jeszcze dodatkowo zredukowali umiejętności maszyny, aby potrafiła wykonywać jeszcze mniej czynności.
Wszystko po to, aby uwaga zarówno robota, jak i człowiek mogła zostać maksymalnie skupiona na tym, co według założenia twórców jest w tym wypadku najważniejsze:
Chcieliśmy ogłupić robota, wykorzystać jak najmniejszy zakres jego możliwości i skupić się na podstawowym pytaniu, co to znaczy mieć te rzeczy z nami w sferze domowej i z nimi koegzystować. Jest to oczywisty absurd, że zaawansowany technologicznie robot staje się prostym nośnikiem (wazonu – red.)
Przy okazji zachodzi i inny efekt zabawy z formą. Trzeba przyznać, że ten robot nie sprawia wrażenia sympatycznego. Wręcz przeciwnie; jego kilka par nóg tworzy iluzję czegoś niebezpiecznego, zaś sam wazon osadzony na tułowiu wygląda niczym groźny ogon skorpiona. Poprzez ujarzmienie jego możliwości oraz dodanie kwiatu, odbiór go jako strasznego, jest zmniejszony.
Maszyna odnajduje się w otoczeniu bez pomocy kamer, używając wyłącznie LiDARa, to również część planu. Przy pomocy tej technologii prowadzi wazon w stronę ludzi, szukając ich uwagi. W tym równaniu to kwiat jest istotą, a robot jedynie narzędziem podrzędnym realizującym potrzebę spotkania dwóch, żywych istot.
Czytaj też: Mały robot jeździ po biurku i czeka na dotyk. Dziwne? Trochę. Sympatyczne? Bardzo
Jest to może dość nietypowa forma badania relacji obiektów żywych z nieżywymi, które przy pomocy algorytmów niejako takimi się czynią, lecz trzeba przyznać, że jest to skuteczne. Wazon osadzony na grzbiecie zmaterializowanego AI, pokazuje w pigułce codzienne wyzwania człowieka, o którego uwagę biją się dziesiątki elementów w każdej chwili.
Pytanie tylko czy nasza świadomość, której tak wiele dostają maszyny, jest wykorzystywana we właściwy sposób, czy nie powinna być kierowana gdzieś indziej?
Źródło: designboom