Z jednej strony trudno nie uśmiechnąć się na myśl o psie, który dzwoni, bo uznał, że domownik zbyt długo zajmuje się pracą, a zbyt krótko nim. Z drugiej – bardzo łatwo wyobrazić sobie tę technologię jako kolejny sposób na zagłuszanie ludzkich wyrzutów sumienia. Bo przecież jeśli mogę zadzwonić do psa, puścić mu muzykę i sprawdzić jego aktywność, to może moja nieobecność wygląda trochę mniej źle.
Zwierzę z aplikacją, czyli kolejny etap pet-techu
PetPhone działa jak małe urządzenie przypinane do obroży. Ma GPS, czujniki ruchu, obsługę połączeń głosowych, aplikację mobilną i funkcje oparte na AI. Właściciel może sprawdzić lokalizację zwierzęcia, zobaczyć poziom aktywności, zadzwonić do pupila, odtworzyć muzykę albo ustawić alerty. Urządzenie waży 37 gramów, ma baterię do 5 dni, normę IP67 i według opisu przeznaczone jest dla zwierząt ważących powyżej około 3,5 kg. Cena wynosi 89,99 dolarów, czyli około 330 zł, choć dochodzi jeszcze kwestia pakietu usług w aplikacji.
Najciekawsza funkcja dotyczy oczywiście połączeń inicjowanych przez zwierzę. W przypadku psa urządzenie może rozpoznać trzy podskoki w ciągu 6 sekund i potraktować je jako sygnał do wykonania połączenia. Inne ruchy można powiązać z komunikatami, na przykład z głodem, pragnieniem albo potrzebą uwagi. W teorii brzmi to jak pierwszy krok do domowego tłumacza zwierząt. W praktyce – raczej jak system skojarzeń, którego zwierzę trzeba nauczyć, a człowiek musi interpretować z dużą ostrożnością.
Czy pies naprawdę dzwoni, czy my tylko bardzo chcemy w to wierzyć?
Technologia nie sprawia, że pies nagle opowiada, co czuje, a kot wysyła wiadomość z pretensją o pustą miskę. PetPhone rozpoznaje wzorce ruchu i zamienia je na akcję w aplikacji. To nadal człowiek nadaje tym gestom znaczenie. Jeśli pies skacze, może chcieć kontaktu. Może też być pobudzony, zaniepokojony, rozbawiony albo po prostu nauczyć się, że po tej sekwencji wydarza się coś interesującego.
Myślę, że właśnie dlatego takie gadżety jednocześnie fascynują i lekko niepokoją. Od lat próbujemy lepiej rozumieć zwierzęta, ale często robimy to przez narzędzia stworzone dla nas samych. Kroki, alerty, wykresy, powiadomienia, strefy bezpieczeństwa, aktywność dobowa – najpierw zaczęliśmy mierzyć własne ciała, potem sen, potem emocje, a teraz coraz dokładniej obserwujemy życie zwierząt.
Bezpieczeństwo jest najmocniejszym argumentem
Sceptycyzm sceptycyzmem, ale lokalizator dla psa albo kota może być naprawdę przydatny. Zwłaszcza przy zwierzętach lękliwych, adoptowanych, młodych, bardzo ruchliwych albo takich, które mają talent do znikania w najmniej odpowiednim momencie. GPS, geofencing, sygnał świetlny i dźwiękowy to funkcje, które można zrozumieć bez technologicznego zachwytu. Jeśli kot wymknie się z domu, a pies zerwie ze smyczy w lesie, wtedy aplikacja przestaje być zabawką, a staje się narzędziem ratunkowym.
Podobnie z monitorowaniem aktywności. Jeśli system przez kilka tygodni uczy się typowego zachowania zwierzęcia i później wychwytuje wyraźny spadek ruchu, taki alert może skłonić opiekuna do uważniejszej obserwacji albo wizyty u weterynarza. Nie zastąpi badania, doświadczenia lekarza ani codziennej znajomości pupila, ale może działać jak dodatkowy dzwonek ostrzegawczy.
Granica między troską a nadzorem robi się coraz cieńsza
Mam jednak wrażenie, że pet-tech zaczyna opowiadać o nas równie dużo, jak o zwierzętach. Chcemy wiedzieć, gdzie są, ile się ruszały, czy jadły, czy spały, czy się nudzą. Czasem wynika to z troski, czasem z lęku, a czasem z potrzeby kontroli. I tu warto zachować rozsądek, bo żadna aplikacja nie powie nam wszystkiego o nastroju psa, frustracji kota czy subtelnych zmianach, które widać dopiero wtedy, gdy naprawdę spędza się ze zwierzęciem czas.
PetPhone może być zabawny, pomocny i w pewnych sytuacjach praktyczny. Nie kupuję jednak wizji, w której urządzenie załatwia problem samotności pupila. Głos z małego głośnika może zwierzę uspokoić, ale nie zastąpi spaceru, zabawy, rutyny, cierpliwości i obecności. Pies nie potrzebuje smartfona bardziej niż człowieka, który wraca do domu nie tylko ciałem, ale też uwagą.