Centrum życia na Górnym Eufracie
Tadım Höyük to miejsce, które archeolodzy odsłaniają warstwa po warstwie. Położone w Basenie Górnego Eufratu, przez tysiąclecia służyło jako ważny punkt osadniczy. Prace pod kierunkiem Numana Hatipoğlu ujawniły ślady aktywności od neolitu, przez epokę brązu, aż po czasy Seldżuków i Osmanów.
Czytaj też:Tajemnicze cmentarzysko kobiet w Walii. Ten pochówek ujawnia sekrety wczesnego chrześcijaństwa
Wśród znalezisk wydobytych w wiosce Tadım odkryliśmy kamienną pieczęć niepodobną do niczego wcześniej widzianego w naszym mieście. Uważa się, że ta pieczęć mogła być związana z własnością, znakowaniem mienia lub wczesną formą tożsamości – tłumaczy Hatipoğlu
Sama pieczęć mogła pełnić funkcje identyfikacyjne lub służyć do oznaczania własności, lecz to nie jedyne znaczące znalezisko. Na stanowisku odkopano również imponujący ołtarz z wizerunkiem głowy byka, mierzący 160 na 130 centymetrów. W kulturach starożytnego Bliskiego Wschodu byk był silnym symbolem władzy i płodności. Jego obecność sugeruje, iż Tadım Höyük mogło być ośrodkiem o znaczeniu rytualnym, a nie tylko zwykłą osadą.
Ślady gospodarki i dalekosiężnych kontaktów
Wykopaliska przyniosły cały zestaw przedmiotów codziennego użytku, który pozwala zrekonstruować życie sprzed tysięcy lat. Archeolodzy wydobyli charakterystyczną ceramikę typu Karaz, stylizowane figurki, narzędzia kamienne, groty strzał oraz piece rytualne. Szczególnie interesujące są tzw. pieczęcie do zboża, czyli przedmioty używane do znakowania pojemników z płodami rolnymi, które wskazują na istnienie zorganizowanego systemu przechowywania żywności. Obecność ceramiki Karaz, której styl jest znany z odległych regionów, to wyraźny sygnał, iż społeczność utrzymywała kontakty handlowe lub kulturowe z innymi obszarami. Nie żyła w izolacji. Ołtarz z głową byka pochodzący z przełomu chalkolitu i epoki brązu dodatkowo potwierdza, że była to społeczność o rozwiniętej sferze symbolicznej i wierzeń.
Czytaj też: Bezgłowy szkielet dowodem na najstarszą znaną kremację. Ten rytuał organizowano już tysiące lat temu
Dla badaczy starożytnej Anatolii znalezisko z Elazığ ma spore znaczenie. Region od dawna uznawany jest za jedną z kolebek osadnictwa, choć konkretnych materialnych dowodów na złożone struktury społeczne z tak wczesnego okresu brakowało. Kamienna pieczęć zapełnia tę lukę, oferując namacalny dowód na to, że już w neolicie istniały podstawy zarządzania własnością i zasobami. Artefakt jest teraz badany w Muzeum Archeologii i Etnografii w Elazığ. Prace na stanowisku trwają cały rok i obejmują zarówno dalsze wykopaliska, jak i konserwację znalezionych obiektów. Warto przy tym pamiętać, że Tadım Höyük to tylko jedno z wielu aktywnych stanowisk w regionie; równolegle prowadzone są badania w Zamku Harput, Zamku Palu czy wiosce Salkaya.