W zadziwiającym połączeniu determinacji, kreatywności i najnowocześniejszej technologii Hudhayfa Nazoordeen, student matematyki z University of Waterloo, z powodzeniem skonstruował fuzor – urządzenie zdolne do inicjowania syntezy jądrowej – w swojej sypialni.
Czytaj też:Nieograniczone źródło energii coraz bliżej. Naukowcy prezentują nowy rodzaj reaktora fuzyjnego
To osiągnięcie jest jeszcze bardziej niezwykłe, ponieważ Hudhayfa nie miał wcześniejszego doświadczenia z takim sprzętem. Polegał tylko na wskazówkach asystenta Claude 3.5 Sonnet AI firmy Anthropic, wykorzystując moc sztucznej inteligencji do poruszania się po złożonym i zawiłym świecie fuzji jądrowej.
Reaktor stworzony w domowym zaciszu, z pomocą sztucznej inteligencji
Student pierwszy tydzień poświęcił na zrozumienie podstawowej konstrukcji fuzora i zapoznanie się z niezbędnymi narzędziami i komponentami, pochodzącymi głównie z McMaster-Carr. Polegał na Claude 3.5 Sonnet firmy Anthropic, modelu sztucznej inteligencji średniego poziomu, który przewyższa nie tylko konkurencyjne modele, ale także poprzednika, Claude 3 Opus. Cyfrowy asystent pomógł mu przyswoić i zastosować ogromne ilości informacji technicznych.
Czytaj też:Przełomowy reaktor! Może produkować cenny związek chemiczny ze ścieków
Proces budowy reaktora rozpoczął się tydzień później, gdy zaczęły przybywać części. Początkowo Hudhayfa zaczął pracować nad główną komorą, a następnie złożył półmostkowy prostownik. Później skonfigurował cały system w swojej sypialni i zaczął szukać sposobów na podłączenie transformatora neonowego.
Nie miał multimetru, więc użył Arduino do sprawdzenia połączeń obwodów. Później skonfigurował system próżniowy i pomiarowy za pomocą przetwornika MKS-901p. Pomijając inne techniczne szczegóły, najważniejszy był efekt: osiągnięcie plazmy w czwartym tygodniu.
Hudhayfa Nazoordeen zainspirował się Olivią Li, która buduje reaktor fuzji elektrostatycznej w swoim nowojorskim mieszkaniu. Zdecydowała się ona na generowanie deuteru z ciężkiej wody, ponieważ D2O było znacznie tańsze w zakupie. Zostały jej membrany wymiany protonów z poprzedniego projektu obejmującego ogniwa paliwowe z mikroorganizmami, więc użyła ich do elektrolizy ciężkiej wody na gaz deuteru.
Model Claude 3.5 Sonnet odegrał kluczową rolę w projekcie Hudhayfy. Asystent AI zapewniał informacje zwrotne w czasie rzeczywistym, prowadził go przez złożone zadania rozwiązywania problemów, a nawet pomagał w interpretacji arkuszy danych i konfiguracji sprzętu. Claude 3.5 Sonnet, znany ze swojej zwiększonej szybkości i inteligencji, przewyższa wiele innych modeli AI dostępnych na rynku, co czyni go nieocenionym narzędziem w projektach wymagających zarówno precyzji, jak i innowacji.
Udane stworzenie fuzora nie tylko zadziwiło społeczność internetową, ale również przyciągnęło uwagę ekspertów z branży, m.in. prof. Michaela Liesenfelt z Tesli. Osiągnięcie Hudhayfy to coś więcej niż osobiste zwycięstwo: sygnalizuje nową erę, w której AI może umożliwić jednostkom podejmowanie eksploracji naukowych, wcześniej zarezerwowanych dla ekspertów w dobrze wyposażonych laboratoriach.