Mózg ludzki a mózg zwierzęcy

Główna różnica między ludzkim i zwierzęcym mózgiem to jego rozmiar. U dorosłego człowieka waży on ok. 1-2,5 kg, ma ok. 1,4 litra pojemności i stanowi ok. 2% masy całego ciała. Ludzie mają także więcej neuronów przypadających na jednostkę objętości w porównaniu ze zwierzętami i bardziej zaawansowaną strukturę budowy mózgu, czyli liczne bruzdy i fałdy.

Inteligentne zwierzęta, takie jak małpy czy delfiny, również mają pofałdowaną korę mózgową, ale w mniejszym stopniu, a myszy – całkiem gładką. Ludzki mózg to także rozwinięte płaty czołowe, odpowiedzialne za planowanie, samokontrolę, myślenie logiczne i abstrakcyjne, czego nie można przypisać zwierzętom.

 

Ludzki mózg – jak to się zaczyna?

Pierwsze neurony wykształcają się już ok. 4 tygodnia ciąży, natomiast zawiązki móżdżku pojawiają się dopiero w 12 tygodniu rozwoju płodowego. Największe tempo wzrostu i rozwoju mózgu obserwuje się u 5-miesięcznych niemowląt aż do pierwszego roku ich życia, a pełen proces kończy się dopiero w okolicach 18. roku życia. Obliczono, że mózg 3-latka zużywa energię przewyższającą dwukrotnie tę, której potrzebuje dorosły. Ten proces trwa do ok. 10. roku życia, po czym spada i stabilizuje w okolicach pełnoletności.

Przyrost masy mózgu w stosunku do % masy ciała

Redakcja Focus.pl wybierze dla Ciebie najlepsze artykuły tygodnia. Zapisz się na nasz newsletter

Dwie półkule – jeden mózg

Nie ma ludzi o dwóch identycznych mózgach – nawet w przypadku bliźniąt jednojajowych. To od mózgu zależy, jakie zdolności będzie przejawiać dziecko w przyszłości, a ściślej – od dominacji jednej z półkul. Przewaga prawej półkuli sprawia, że człowiek wykazuje zmysł artystyczny, ma talent humanistyczny, a lewej – że posiada umysł ścisły. Obie półkule są lekko asymetryczne i działają niezależnie od siebie. Jednak to ich połączenie sprawia, że cały organizm funkcjonuje prawidłowo. Co ciekawe, nie wszystkie funkcje prawej i lewej części ciała są przypisane do adekwatnych półkul: np. pole widzenia lewego oka jest analizowane przez prawą półkulę i odwrotnie. To samo dotyczy dźwięków – te słyszane przez lewe ucho są analizowane przez prawą półkulę.