Samochód Żuk: historia

Żuk – samochód kultowy, legenda polskiej motoryzacji. Początki jego produkcji sięgają połowy lat 50-tych. Wówczas w Fabryce Samochodów Ciężarowych w Lublinie rozpoczęto prace nad nowym pojazdem dostawczym. Miał on zastąpić samochody ciężarowe – Lublin 51. Konstruktorami Żuka byli Stanisław Tański oraz Roman Skwarek. Nadwoziem zajmował się z kolei Julian Kamiński i to właśnie jego uznaje się za autora nazwy marki. Oficjalnie po kilkunastu miesiącach prac, 1 maja 1958 roku na Międzynarodowych Targach Poznańskich zaprezentowano pierwszy model – Żuk A03. Z czasem wyprodukowano 50 próbnych egzemplarzy, zaś w kolejnym roku – dokładnie 24 lipca - samochód wszedł do produkcji seryjnej.

Z czasem zaczęto pracować nad kolejnymi modelami. Odpowiednio w roku 1959 i 1963 pojawiły się dwa prototypy samochodów. Były to modele: Żuk A08 oraz Żuk B40. Mniej więcej w tym samym czasie do produkcji wszedł lżejszy samochód dostawczy – Żuk A05.

 

 

Co ciekawe, popularne w kraju Żuki zaczęły odnosić sukcesy za granicą. W roku 1966 zainteresowano się nimi w Egipcie i zdecydowano się na ich zamówienie. Jednak na tamtym rynku nie pojawiły się one jako pojazdy dostawcze, tylko... gaśnicze. Nowa wersja Żuka weszła do produkcji w roku 1966 i otrzymała oznaczenie A14. Model łączył ze sobą elementy pochodzące z wcześniejszych aut typu A03 i A05. Była to wersja pojazdu przeznaczona na eksport. W samochodach znajdowało się dość dużo wolnej przestrzeni przeznaczonej na węże gaśnicze, a także na pompy. Sukces zachęcił producentów do stworzenia podobnego modelu na rodzimy rynek. I tak w roku 1968 z taśm montażowych zjechał model A15.

Z kolei w roku 1967 w lubelskiej Fabryce Samochodów Ciężarowych rozpoczęto produkcję Żuków, posiadających drewnianą skrzynię ładunkową. Miały one następujące silniki – dolnozaworowy w wersji A09 i górnozaworowy w wersji A11.

Lata 70-te to przede wszystkim produkcja modelu A07. Samochód towarowo-osobowy był wówczas znacznie bardziej nowoczesny, bowiem zastosowano w nim szereg praktycznych rozwiązań. Obejmowały one nie tylko kabinę kierowcy, ale także zdecydowano się w nich na zmodernizowanie przestrzeni ładunkowej. Co ciekawe, autem mogło podróżować aż 7 osób. Pojazd był niezwykle udany i wiele sztuk modelu A07 trafiło na eksport.

Oprócz tego warto wspomnieć, że w tym czasie Egipcjanie rozpoczęli u siebie montaż Żuków. Części do nich dostarczano z Polski, a w Afryce pojazdy te znane były jako ELTRAMCO Ramzes. I montowano je aż do lat 90-tych.

Ponadto w roku 1970 z taśm montażowych zjechał 100-tysięczny Żuk. W połowie lat 70-tych, w szczytowym momencie produkcji z lubelskiej fabryki wyjeżdżało rocznie około 25 tysięcy aut. W roku 1977 pojawił się nieco zmodernizowany wóz gaśniczy. Model A151C nazywano popularnie „leśnikiem”. Dużym unowocześnieniem okazało się przystosowanie przedniego zderzaka do umieszczenia na nim autopompy.

Żuk w Polsce (ale również za granicą) cieszył się bardzo dużą popularnością. Nie był drogim samochodem, stosunkowo tanim w utrzymaniu, o prostej konstrukcji. Dlatego produkowano go niemal do ostatnich lat XX wieku. Oficjalnie ostatni samochód zjechał z taśm montażowych dnia 13 lutego 1998 roku.