Czarna tarcza z falistą fakturą daje mocne tło dla indeksów, a ciemny błękit obudowy wnosi kolor bez przejmowania całego projektu. Do tego dochodzą tytanowe wnętrze, automatyczny mechanizm i wodoszczelność 500 m. To dość poważny zestaw jak na zegarek, który większość właścicieli zapewne częściej będzie nosić przy biurku niż w lodowcowym jeziorze. Nie widzę w tym problemu. Chciałabym tylko oddzielić przyjemność oglądania wyprawy od tego, co sam model rzeczywiście oferuje.
Niebieska ceramika ma fajny charakter
Zewnętrzną część koperty wykonano jako monoblok z niebieskiej ceramiki. W środku znalazł się tytanowy pojemnik na mechanizm, a tytan wykorzystano również w obrotowym pierścieniu z ceramiczną wkładką. Taka konstrukcja rozdziela zadania między materiały. Ceramika odpowiada za charakterystyczną powierzchnię i wysoką odporność na drobne zarysowania, metal tworzy wewnętrzne elementy.
Warto przy tym pamiętać, że twardość nie oznacza odporności na każde uderzenie. Mocny, punktowy kontakt może uszkodzić ceramiczną część. Podoba mi się jednak sama decyzja kolorystyczna. Niebieski znajduje się na całej bryle, więc efekt jest wyraźniejszy niż przy zmianie jedynie tarczy albo paska.
Przy produkcji ceramicznej koperty gotowy kształt trzeba przewidzieć wcześniej niż na etapie końcowego wykończenia. Bremont opisuje proces formowania proszku i spiekania w temperaturze około 1450°C, podczas którego element zmniejsza rozmiary. Osiągnięcie właściwych wymiarów wymaga więc kontroli całego procesu.
Takie zaplecze pomaga zrozumieć, dlaczego podobna koperta jest osobnym projektem materiałowym. Nie wystarczy potraktować jej jak stalowej części, której zmieniono kolor. Trzeba uzyskać odpowiednią bryłę i powierzchnię, a potem połączyć ją z tytanowym wnętrzem oraz pozostałymi elementami zegarka.
Matowe wykończenie jest przy tym ważną częścią odbioru błękitu. Mocny połysk mógłby nadać tej samej barwie bardziej biżuteryjny charakter, tutaj powierzchnia pozostaje bliższa sportowej formie. Sama chętnie obejrzałabym ją obok klasycznej stalowej koperty.
Na zdjęciu oba materiały da się opisać jako trwałe i precyzyjnie wykonane, ale w bezpośrednim oglądaniu oferują inny kontakt ze światłem. W Deep Blue kolor jest rozłożony na całej obudowie. Dlatego sposób wykończenia wpływa na większą powierzchnię niż pojedynczy ozdobny pierścień i może mocno decydować o sympatii do tej wersji.
Pięćset metrów wodoszczelności to więcej, niż potrzebuje większość właścicieli
Wodoszczelność 500 m, zakręcana koronka i zawór helowy wpisują Deep Blue w kategorię mocno wyspecjalizowanych diverów. Zawór służy do wyrównywania ciśnienia podczas dekompresji po nurkowaniu saturacyjnym, gdy hel mógł przeniknąć do wnętrza zegarka. Przy zwykłym pływaniu pozostaje niewykorzystany. Ten rozdźwięk między możliwościami a codziennym zastosowaniem jest w zegarkach sportowych bardzo znajomy.
Kupujący lubią mieć duży zapas, nawet jeśli nigdy go nie potrzebują. Sama więcej uwagi poświęciłabym obsłudze pierścienia i czytelności. To z tych elementów można korzystać regularnie, również poza wodą. Podana w metrach wodoszczelność pozostaje natomiast parametrem technicznym, z którym zawsze wiążą się warunki producenta.
Automatyczny kaliber BB64AH zapewnia deklarowane 56 godzin rezerwy chodu. Tarcza ma podniesiony wzór fal i układ indeksów przywołujący krzyż celowniczy. Wskazówki oraz oznaczenia godzin wypełniono masą świecącą na niebiesko. W tym projekcie podoba mi się związek między mocną kopertą a wyraźnym układem odczytu.
Czarna powierzchnia pozwala zachować kontrast, mimo że sama obudowa dostała intensywny kolor. Z tyłu, na tytanowym deklu, wygrawerowano oceany świata według odwzorowania Spilhausa, pokazującego je jako połączoną całość. To sensowny detal dla nurkowego modelu: można go docenić z bliska, bez dokładania kolejnych motywów na zajętej już tarczy.
Aldo Kane, były Royal Marine, korzystał z modelu podczas aktywności w zimnej wodzie i na islandzkich polach lodowych. To prezentacja przygotowana przez markę. Surowa sceneria pozwala pokazać błękit ceramiki w otoczeniu lodu i wody, a także nawiązać do nurkowego charakteru Supermarine. Mnie odpowiada zestawienie nasyconego koloru z matową powierzchnią. Dzięki niemu duża koperta zachowuje sportowy wygląd.
Koperta ma 43 mm średnicy, więc błękit zajmuje na nadgarstku wyraźną powierzchnię. Przy przymiarce trzeba uwzględnić także długość uszu i ułożenie paska. Zestawiłabym Deep Blue z ciemnym ubraniem, żeby pozostawić kopercie rolę jednego mocnego akcentu. Czarna tarcza oraz pasek pomagają przy tym utrzymać spójność całego zegarka. Kolor wprowadzono w obudowie, zachowując kontrast wskazań potrzebny w sportowym modelu.
Limitacja 250 sztuk i cena z wyższej półki
Seria Deep Blue obejmuje 250 sztuk. Cena na rynku australijskim wynosi 11 250 dolarów australijskich, czyli około 31 200 zł. Kupujący otrzymuje ceramiczną obudowę z tytanowym wnętrzem oraz specjalistyczne wyposażenie nurkowe. O wyborze tej wersji będzie zapewne decydować także sympatia do błękitu. Kolor obejmuje większą część koperty, dlatego sposób odbijania światła warto obejrzeć poza starannie przygotowanymi fotografiami.
Deep Blue zachowuje wyraźne indeksy i kontrastową tarczę, mimo że koperta dostała intensywny kolor. Tę konsekwencję uważam za zaletę: zegarek pozostaje czytelny, a materiał dodaje mu własnego charakteru. Najchętniej obejrzałabym matową ceramikę w dziennym świetle. Przy takim wykończeniu odcień i faktura mają znaczenie podczas każdego spojrzenia na nadgarstek.