Wnioski są uderzające, ponieważ członkowie zespołu badawczego mówią jasno: współczesne utwory stają się coraz prostsze i bardziej powtarzalne, co potwierdzają dane obejmujące setki lat historii muzyki. Naukowcy mają rzecz jasna solidne podstawy, by tak twierdzić.
Czytaj też: Gra o tron ma już 15 lat. Analiza ogromnego sukcesu serialu i jego kontrowersji
Wzięli bowiem pod lupę ponad 20 tysięcy kompozycji: od dzieł z XVII wieku, przez XX-wieczny jazz, aż po współczesny pop, rock czy hip-hop. Do analizy wykorzystali narzędzia zaczerpnięte z nauk o sieciach, traktując muzykę jako system połączeń między dźwiękami i akordami. Tym sposobem wykazali, że na przestrzeni wieków struktura muzyczna uległa uproszczeniu, a współczesne utwory coraz częściej opierają się na powtarzalnych schematach.
Jeszcze kilkaset lat temu kompozycje, zwłaszcza klasyczne, charakteryzowały się dużą różnorodnością. Wykorzystywały szeroką gamę przejść między nutami i akordami, co sprawiało, iż były mniej przewidywalne oraz bardziej złożone. Badacze określają tę cechę jako wysoką wydajność strukturalną, czyli zdolność do tworzenia bogatych, zróżnicowanych kombinacji dźwięków bez nadmiernego powtarzania tych samych schematów.
Współczesna muzyka działa inaczej. Analiza pokazuje, że dzisiejsze gatunki znacznie częściej wykorzystują ograniczoną liczbę przejść melodycznych i harmonicznych, powtarzanych wielokrotnie w obrębie jednego utworu. Szczególnie widoczna jest wysoka wzajemność, a więc szybkie przechodzenie między tymi samymi dźwiękami tam i z powrotem, co dodatkowo zwiększa wrażenie powtarzalności.
Co istotne, trend ten nie dotyczy wyłącznie muzyki popularnej. Nawet gatunki tradycyjnie uznawane za bardziej skomplikowane, takie jak jazz czy współczesna muzyka klasyczna, zaczynają wykazywać podobne cechy uproszczenia i standaryzacji. Badanie sugeruje, że granice między stylami zaczynają się zacierać, a ich struktury stają się coraz bardziej do siebie podobne.
Czytaj też: Ograłem nowego Cyberpunka. Teraz wiem, że ta gra może namieszać na rynku
Gdzie szukać przyczyn tego zjawiska? Zdaniem autorów publikacji, powodów może być kilka. Jednym z kluczowych czynników jest rozwój technologii oraz sposób konsumpcji muzyki. W erze streamingu i algorytmów rekomendacyjnych popularność zdobywają utwory łatwo przyswajalne, chwytliwe i szybko zapadające w pamięć. To z kolei może skłaniać twórców do korzystania z prostszych, sprawdzonych schematów, które zwiększają szansę na sukces komercyjny.
Nie oznacza to jednak jednoznacznie upadku muzyki. Eksperci podkreślają, że uproszczenie w jednej warstwie – na przykład melodii czy harmonii – może być równoważone przez większą złożoność w innych aspektach, takich jak produkcja, brzmienie czy warstwa rytmiczna. Muzyka zawsze była odbiciem zmian społecznych, technologicznych i kulturowych, dlatego jej ewolucja nie musi oznaczać regresu, a raczej dostosowanie do nowych realiów. Mimo to, nie ma co owijać w bawełnę: współczesne utwory coraz częściej brzmią znajomo już przy pierwszym odsłuchu. To, co kiedyś było domeną oryginalności i eksperymentu, dziś coraz częściej ustępuje miejsca powtarzalności czy przewidywalności.
Źródło: Scientific Reports