Codzienność w oczach argentyńskiego artysty Tomasa Saracena to fundamentalna część naszego życia, którą należy szanować i pielęgnować. I to każdy jej aspekt, a i wydaje się, że w jego wykonaniu im coś bardziej pospolitego, tym bardziej się staje niezwykłym. Niezależnie czy to elementy jak woda czy ogień, ani “uciążliwości” powodowane przez kurz oraz rozpiętą za meblami pajęczynę. W jego sztuce te fragmenty rzeczywistości tworzą nowe, niezwykłe światy, dostępne do odwiedzenia w galerii.
Tomas Saraceno zaprasza do odwiedzenia galerii, w której normalne staje się niezwykłym
Twórczość Tomasa Saraceno od lat sytuuje się na pograniczu sztuki, nauki i aktywizmu ekologicznego, stawiając fundamentalne pytania o miejsce człowieka w ziemskim ekosystemie oraz o sposoby współistnienia z innymi gatunkami. W monachijskim muzeum Haus der Kunst zaprezentowano wystawę zatytułowaną “Ancestral Futures”, która stanowi jedno z najbardziej wszechstronnych ucieleśnień wizji artysty.
Ekspozycja ta przekształca historyczne przestrzenie instytucji w tętniące życiem, sensoryczne środowisko, w którym tradycyjne podziały między widzem a obiektem ulegają całkowitemu zatarciu. Saraceno konsekwentnie rozwija w niej koncepcję wielorakich przyszłości, odrzucając jednolitą, antropocentryczną narrację na rzecz postrzegania świata jako złożonej sieci powiązań obejmującej lokalne społeczności oraz nieludzkie formy poznania.
W monachijskiej galerii przedstawia dążenie do napisania od nowa relacji człowieka z otaczającym go środowiskiem poprzez powrót do najbardziej podstawowych żywiołów i substancji, takich jak powietrze, woda czy sól. Artysta, znany z wcześniejszych pionierskich inicjatyw, takich jak powołana w dwa tysiące piętnastym roku Aerocene Foundation, propagująca loty bez użycia paliw kopalnych, powraca w Haus der Kunst do idei eko-społecznej.
Każda z prezentowanych prac wyrasta z głębokiego zakorzenienia w kontekście społecznym oraz z bliskiej współpracy z lokalnymi wspólnotami i badaczami. Wystawa proponuje spojrzenie na przyszłość nie jako na odległy, abstrakcyjny punkt w czasie, lecz jako na proces kształtowany przez pamięć przodków i codzienne relacje współistniejących organizmów.
Szczególne miejsce w strukturze ekspozycji zajmuje zagadnienie akustyki i sensorycznego odczuwania przestrzeni, czego wyrazem jest instalacja “Algo-r(h)i(y)thms” z dwa tysiące dziewiętnastego roku. Składa się ona z sieci podwieszonych lin, które pod wpływem dotyku, trącenia lub szarpania wydają głębokie, rezonujące dźwięki.
Dzieło to stanowi bezpośrednie przetworzenie wieloletnich badań Saraceno nad sposobami komunikacji pająków, które postrzegają otoczenie i porozumiewają się poprzez wibracje sieci. Poruszanie się po tej przestrzeni wymaga od osób odwiedzających pełnego zaangażowania fizycznego, skłaniając do czołgania się, przeskakiwania i poszukiwania własnej ścieżki w labiryncie dźwiękowym. W ten sposób instalacja staje się organicznym hołdem dla zbiorowego trybu bytowania, uświadamiając, że każdy ruch jednostki wywołuje drgania odczuwalne w całym układzie.
Równie istotnym motywem przewodnim wystawy jest woda oraz problematyka jej kurczących się zasobów na globie. Jednym z elementów przedsięwzięcia jest stała praca z zakresu land artu, stworzona we współpracy ze rdzennymi społecznościami z rejonu Red Atacama oraz Las Salinas Grandes w północnej Argentynie.
Wspólnoty te od lat prowadzą walkę z gwałtowną eksploatacją i wyczerpywaniem się wód gruntowych, spowodowanym przemysłowym wydobyciem litu. Saraceno wnosi ten dramatyczny głos do sal wystawowych, eksponując zarówno delikatne zbiorniki wodne, jak i potężne struktury zbudowane z kryształków soli, które trzeszczą pod krokami przechodniów. Woda jest w tej przestrzeni obecna nieustannie, przypominając o swojej roli jako niezastąpionego fundamentu wszelkiego życia, bez którego niemożliwe jest przetrwanie jakiegokolwiek elementu ekosystemu.
Podejście argentyńskiego twórcy wyróżnia się brakiem dydaktycznego tonu na rzecz przywrócenia sztuce elementu zabawy i dziecięcej ciekawości świata. Przestrzenie galerii Haus der Kunst zostały zaaranżowane w sposób zachęcający do bezpośredniego kontaktu fizycznego, gdzie granice wiekowe, pochodzenia, zasobności portfela i wielu innych społecznych podziałów przestają mieć znaczenie.
Czytaj też: To jest prawdziwy hit Berlina, muzeum nie było przygotowane na taki wzrost popularności
Wystawa “Ancestral Futures”, pozostanie dostępna dla publiczności do 7. lutego przyszłego roku.
Źródło: wallpaper