Butlonos zwyczajny (Tursiops truncatus) to gatunek ssaka z rodziny delfinowatych, który po raz pierwszy został opisany przez George’a Montagu w 1821 r. Ma ciało o długości 228-381 cm i masie ok. 500 kg (u dorosłych osobników), o zabarwieniu jasnoszarym z elementami brudnej bieli na brzuchu. Żywi się głównie rybami i mątwami.
Czytaj też:Niesporczaki są w stanie przetrwać nawet w… jelitach. Odkryto nowy gatunek
Dotychczas wyróżniono trzy podgatunki butlonosa: T. truncatus gillii, T. truncatus ponticus (zagrożony wyginięciem) i T. truncatus truncatus. Teraz do tego grona dołączył kolejny: T. truncatus nuuanu.
Nowy podgatunek butlonosa
Zespół uczonych z University of Miami Rosenstiel School of Marine zbadał i przeanalizował szereg okazów butlonosów, by potwierdzić, że faktycznie mamy do czynienia z nowym podgatunkiem. T. truncatus nuuanu jest mniejszy niż inne butlonosy i prawdopodobnie preferuje głębokie wody morskie między Kalifornią dolną a Galapagos.
Dr Ana Costa z University of Miami Rosenstiel School of Marine mówi:
Chociaż istnieje powszechne przekonanie, że wszystkie gatunki delfinów są już znane, ulepszenia w technologiach i metodologii pomagają ujawnić większą różnorodność biologiczną w ostatnich latach.
W badaniu, które rozpoczęło się w 2016 roku, zespół dr Costy i zbadał całkowitą długość ciała i morfologię czaszki okazów butlonosów pospolitych, które zostały zebrane w Oceanie Spokojnym i są zarchiwizowane w kilku kolekcjach muzealnych w Stanach Zjednoczonych. Uczeni postanowili zbadać poziom zróżnicowania wśród populacji delfinów butlonosych.
Dr Ana Costa dodaje:
Znaleźliśmy dwa wyraźne skupiska morfologiczne: nowy podgatunek występujący we wschodnim tropikalnym Pacyfiku i wspólne delfiny butlonose występujące głównie we wschodnich i zachodnich wodach północnego Pacyfiku. Delfiny butlonose z wschodniego tropikalnego Pacyfiku mogą różnicować się ze względu na odrębne warunki środowiskowe w tych wodach, takie jak poziom tlenu i zasolenia oraz warunki temperaturowe.
Pełniejsze zrozumienie populacji ssaków morskich, w tym butlonosów, jest niezbędne do zachowania i ochrony różnych podgatunków w czasach zdominowanych przez globalne ocieplenie. Na razie, szczegóły populacyjne dotyczące T. truncatus nuuanu nie są znane – konieczne jest dokładne policzenie wszystkich znanych osobników.