Naukowcy amerykańscy odkryli, że grzyb ten może przetwarzać fragmenty roślin w mieszankę węglowodorów podobną do tej, która znajduje się w oleju napędowym. Mieszance tej nadano już nawet nazwę – „Mykodiesel”. Co ciekawe, grzyb przetwarza nie tylko cukier, podobnie jak inne mikroorganizmy. Może on również rozkładać celulozę, będącą  niestrawnym składnikiem roślin – informuje autor badania, Gary Strobel z Montana State University w Bozeman.

     Grzyb Gliocladium roseum żyje na występujących w Chile drzewach rzemienicy (Eucryphia cordifolia). Naukowcy odkryli go wtedy, gdy do drewna tych drzew wprowadzili gaz pochodzący z innego grzyba użytkowego, który zabija większość mikroorganizmów. Ku zdziwieniu naukowców, jeden grzyb nie pozwolił się uśmiercić. „Zupełnie nieoczekiwanie okazało się, że grzyb ten  w obecności gazu rósł, podczas gdy wszystkie inne grzyby uległy zniszczeniu” – wyjaśnia Strobel, który podróżuje po świecie i poszukuje egzotycznych roślin zawierających pożyteczne mikroby. W laboratorium naukowcy stwierdzili także, że Gliocladium roseum jest odporny na gaz, ale sam produkuje olbrzymią ilość węglowodorów oraz ich związków, wśród których są na przykład długołańcuchowe alkany, zarówno rozgałęzione, jak i posiadające łańcuch liniowy, pierścieniowe węglowodory i mieszaniny takie jak benzol. 

     Większość innych mikroorganizmów produkujących węglowodory jest uzależniona od cukru jako surowca wyjściowego. Najczęściej powstaje on w procesach chemiczno-enzymatycznych z materiału roślinnego. „Cudowny grzyb“ wykorzystuje w tym celu bezpośrednio celulozę, która jest podstawowym składnikiem ścian komórkowych wszystkich roślin. Naukowcy uważają, że ten przetwarzający włókna, pnie i inne zdrewniałe części roślin grzyb ten mógłby się okazać nowym źródłem alternatywnych paliw. Geny Gliocladium roseum są również niezwykle ciekawe – mogą one dostarczyć badaczom projektów syntezy nieznanych dotąd enzymów, dzięki którym zrewolucjonizujemy przemysł paliwowy. Znalezisko zostało opisane w magazynie " Microbiology". JSL

źródło: www.montana.edu